ՆԱՐԻՆԷ ՆԵՐՍԻՍՅԱՆ

Երկու հատվող բուրգերից ծնվում է Նորը

Category: Կանանց սեռականություն (Page 1 of 2)

Կուսություն առանց կուսաթաղանթի

Սեռական հարաբերությունն ավելին է քան սեռական օրգանների միացումը: Կին-տղամարդ սիրային հարաբերությունը ոչ թե օրգանների, այլ էրոտիկ էությունների փոխադարձ ներհյուսումն է: Ընդ որում՝ կողմերն իրար փոխլրացնում են, այլ ոչ թե հավասարաչափ ներդրումներ կատարում, ուստի պասիվ-ընդունող դիրքորոշումը նույնքան կարևոր է, որքան ակտիվ նախաձեռնությունը: Հակառակ դեպքում «առնանդամ-հեշտոց կապը» նման է պատահական անցորդների անտարբեր հայացքների հանդիպմանը, որտեղ կողմերից և ոչ մեկը չի նկատում մյուսին:

Կուսությունը գաղափար է, որը կարելի է բնութագրել իբրև մաքրություն, սրբություն, անարատություն: Կուսաթաղանթը անատոմիական միավոր է, շարակցական հյուսվածքի մի կտոր` տեղակայված հեշտոցամուտքում: Ցավոք սրտի և շատ հաճախ կուսաթաղանթը և կուսությունը օգտագործվում են իբրև հոմանիշներ: Եթե կույս, ապա` կուսաթաղանթի պարտադիր առկայություն և հակառակը: Անտեսվում է կուսություն գաղափարի կրողը, այսինքն՝ մարդը: Կույս լինելը հաղթահարված կիրք է, այլ ոչ անատոմիական չափանիշ: Կույս աղջիկը երբևէ քայլ չի արել ճանաչելու որևէ տղամարդու, չի զգացել տղամարդու մարմնի շունչը: Եվ դա արել է ոչ թե վախից ճնշված ու արտաքին թելադրանքներից դրդված, այլ որովհետև իր կուսությունը, և ոչ թե կուսաթաղանթը, անգնահատելի նվեր է համարել իր ապագա ամուսնու կամ սիրեցյալի համար: Կուսության հետ մեկտեղ օրիորդը ընտանիք է բերում ազնվություն, անկեղծություն, հավատ և վստահություն:

Դժբախտաբար, կուսության պահպանման անաղարտ ձգտմանը մարտահրավեր է նետվում կնոջ սեռական ֆիզիոլոգիայի կողմից: Կնոջ մարմինը սկսում է փթթել, հորմոններն արթնացնում են նրա սեռականությունը, հայտնվում են ներքին սեռային զգացողություններ, որոնց հետ պետք է հաշվի նստել, քանի դեռ ինքը` սեռականությունը, «չի բարձրացրել բողոքի իր ձայնը»: Սեռականությունը պահանջ ունի դրսևորման, այն էլ` լիարժեք դրսևորման, որ վերջին հաշվով ենթադրում է ամբողջացում հակառակ սեռի հետ: Մինչդեռ մեջտեղ են ընկնում կուսությունը պահպանելու ադաթի անզիջում հրամայականը և այդ չարաբաստիկ կուսաթաղանթը: Աղջնակը, որի հոգեսոցիալ հասունությունը դեռևս չի համապատասխանում մարմնասեռային հասունացման աստիճանին, իսկապես հայտնվում է տանջող երկընտրանքի առաջ: Մի կողմից նա չի ուզում արհամարհել սեռականության ներկայությունն իր մարմնում, մյուս կողմից՝ անորոշության տագնապը կասեցնում է նրա վճռականությունը:

Կարդալ ավելին

Շատ հաճախ դեպի սեռային հարաբերություն առաջնորդող մղումն անգիտակից է:

-Ես չէի ուզում, այդպես ստացվեց, – զղջման այս զգացումը գալիս է չգիտակցված քայլերից, որոնց համար անձը, միևնույնն է, միանգամայն պատասխանատու է: Մարմնի տարբեր բարեմասնությունների էրոտիկ ցուցադրումը, որը հաճախ անձի ինքնավստահության պակասի ածանցյալն է և դրա հաղթահարման միջոց, սեռային հարաբերության տանող կարևոր նախադրյալ է: Այսօրինակ կերպով գրավելով տղամարդու ուշադրությունը` աղջկա անձը ինքնահաստատվում է, ընդ որում ինչքան շատ են ուզողները, այնքան ավելի բարձր է լինում ինքնագնահատականը: Իր հրահրող վարքի հետևանքների մասին աղջիկը ամենաքիչն է մտածում այդ պահին: Երբ հասունանում է սեռային հարաբերության պահը, աղջիկն այնքան սերտորեն է նույնացված իր այդ դերին, որ անհնարին է դառնում տղամարդուն մերժելը (ինչը և նրա իրական ցանկությունն է) և ահա…առնանդամ-հեշտոց կապը փաստ է դառնում: Մի տեսակ թակարդի պես բան է ստացվում, ուրիշների դեմ լարած թակարդում հենց լարողն է ընկնում: Կատարվածի վերլուծությունից սովորաբար աղջկա ինքնագնահատականը միանգամից իջնում է, մինչդեռ իր վարքի յուրաքանչյուր քայլով նա անգիտակցաբար տանում էր դեպի այդ «հաղթական ավարտը»:

Ուրեմն, ինչպես է հնարավոր պահպանել կուսությունը, որը չի նշանակում սեռական հարաբերություն ունենալ, խախտել կուսաթաղանթի ամբողջականությունը և հետո կարել այն: Կարծում եմ համաձայն եք, որ կուսության գաղափարի կարևոր մասն են կազմում մաքրությունը, անհասանելի մնալը, մաքրությունից փայլելը, պսպղալը, անհոգ ուրախությունը: Դժվար չէ կռահել, որ նշվածներից և ոչ մեկը կապ չունի կուսաթաղանթի հետ, որը հեշտոցամուտքում տեղակայված շարակցական հյուսվածքի կտոր է: Վերոնշյալ բնութագրիչների կրողը ամենևին կուսաթաղանթը չէ, և ոչ էլ անձը` բարոյականության մասին իր պատկերացումներով, արժեքային համակարգով: Կուսության կրողը սեռականության ինքնաճանաչման հասած, սեռական կիրքը հաղթահարած անձն է՝ անկախ կուսաթաղանթի առկայությունից:

Մեջտեղից վերացնելով գլխավոր արգելքը` կուսաթաղանթը, թեկուզև ժամանակավոր, կամ ուղղակի շրջանցելով այդ արգելքը, մենք խաբում ենք ինքներս մեզ, էլ ինչ արժեք ունի ցուցադրվող անարատությունը, մաքրությունը, անկեղծությունն ու վստահությունը, եթե ես ինքս գիտեմ, որ ադպիսին չեմ: Ավանդապահ երկրներում, ինչպիսին Հայաստանն է, հասարակական օրենքների բախումը բնության օրենքներին ցավոք, շատ հաճախ պատճառ է դառնում սեռականության տարբեր դեֆորմացիաների, սրանից բխող զանազան առողջական հետևանքներով: Չմոռանանք սակայն, որ կրել կուսության գաղափարը չի նշանակում կուսաթաղանթի առկայություն, ուստի շատ կուսաթաղանթ ունեցող աղջիկներ կույս չեն կարող համարվել այն պարզ պատճառով, որ չնայած արգելել են ներթափանցումը, անգամ ֆիզիկական որևէ շփում չի եղել, բայց մտքով ու սրտով մոտեցել են տղամարդուն:

Փակել

Մանկության վերքեր․ հետևանքները սեռական կյանքում

Հոգու խորքում մեզանից յուրաքանչյուրը կրում է իր «վերքը»: Առօրյա կյանքում այդ վերքի գոյության մասին մատնում են շրջապատող մարդկանց և առաջին հերթին` մեր ամենամտերիմ մարդու հետ փոխհարաբերությունները: Շփումների ժամանակ մենք դրսևորում ենք պահվածքի միևնույն կաղապարային կրկնողությունները, միևնույն դրդապատճառային մոտիվները: Մեջբերվածը այցելուի պատմության մի հատվածն է.

-Հարգելի բժշկուհի, ես ինձ շատ թերի ու ոչ ադեկվատ եմ զգում: Սեռական հարաբերության ժամանակ ոչինչ չեմ զգում: Ամուսնացել եմ երկրորդ անգամ, սակայն դարձյալ միևնույն բանն է: Առաջին ամուսնությունս բնազդի, վաղ երիտասարդական կրքերի արդյունք էր: Երկրորդ անգամ ավելի գիտակից եմ եղել, որոշումս կայացրել եմ այն տրամաբանությամբ, որ ընտրյալս լիարժեք համապատասխանում է ինձ՝ ճշգրտորեն լրացնելով բոլոր բացերս: Ինձ համար շատ զարմանալի էր, երբ սեռական կյանքում դարձյալ ոչինչ չզգացի, քանի որ համոզված էի, որ անձնավորությունը, ով այդպես լիարժեք ներդաշնակում է ինձ, կլրացնի նաև սեռական կյանքի բացերը: Անզգայությանս մասին նրան ոչինչ չեմ ասում, սակայն ենթադրում եմ, որ իրեն բնորոշ նրբազգացության շնորհիվ նա կռահում է իմ ոչ լիարժեք լինելը: Ու այսպես ապրում եմ մշտատանջ տագնապի մեջ, քանի որ ինձ հետապնդում է լքման և դավաճանված լինելու վախը:

Նույն իրավիճակն աշխատավայրում է: Գործընկերներիս հետ շփման ժամանակ տագնապով սպասում եմ ոչ ադեկվատ լինելու և անարժեք համարվելուս ցավոտ դատավճռին (որի հետ սրտիս խորքում համաձայն եմ): Այո, ես ապրում եմ ոչնչություն լինելուս մերկացման ու լքման դատապարտվելու ամենօրյա լարվածության մեջ: Ու երբ ի գործ դրված ջանքերս չեն գնահատվում, համակվում եմ հուսահատությամբ՝ մտածելով, որ ձեռնարկածս «մեծ-մեծ գործերն» իզուր էին: Այո, պիտի խոստովանեմ, որ կախված եմ ու ապրում եմ մարդկանց ու հատկապես՝ վերադասի կողմից բարձր գնահատականի արժանանալու հույսով, կարծես թե դրանից է կախված իմ ինչ-որ բան ինձանից ներկայացնելու եղելությունը: Ավաղ, ինքնագնահատականս հիմնվում է գործողություններիս արդյունքների, այլ ոչ թե այդ գործողությունների հիմքում ընկած դրդապատճառների վրա:

Նույնիսկ եթե արածս բարձր գնահատական ստանա ուրիշների կողմից, միևնույնն է՝ չեմ ուրախանա, քանի որ նման դեպքերում ինքս ինձ խստորեն կգնահատեմ ու կցածրացնեմ, չէ՞ որ վստահ եմ, որ իրականում չեմ կարող որևէ արժեքավոր բան տեղծել: Իսկ արածս ոչ մի արժեք չունի, քանի որ ազնիվ չեմ ինքս իմ հանդեպ, անում եմ միայն ուրիշների ուշադրությանն արժանանալու, այլ ոչ թե գործին ինքնամոռաց տրվելու համար: Տեսեք ինչ վատն եմ, ու արդարացի կլինի, որ ինձ չսիրեն, թողնեն հեռանան և երբևէ երջանիկ չզգամ… Եթե միայն պատկերացնեք՝ ինչ ծանր բեռ եմ ինքս ինձ համար, անտանելի է կրելը: Միակ մխիթարանքը, որ ժամանակավոր կարող է թեթևություն բերել (անգամ հաճույք պատճառել) սեփական թշվառությունս է, քանի որ միայն սրա շնորհիվ եմ հեշտորեն ստանում շրջապատի ուշադրությունը և համակրանքը, որին սակայն անհաղորդ եմ մնում, քանի որ արդեն անզգայացել եմ: Ու միակ բանը, որ դեռ շարունակում եմ զգալ անիմաստությունն է, աշխարհից կտրված, օտարված լինելը:

Կարդալ ավելին

Երիտասարդ այս կինը մեկն է այն կանանցից, ովքեր մանկության տարիներին ենթարկվել են չարաշահման։ Ընդ որում՝ այստեղ բոլորովին կարևոր չէ չարաշահման բնույթը՝ ֆիզիկական, հոգեէմոցիանալ, թե սեքսուալ, ամեն դեպքում՝ չարաշահված երեխան չի կարողացել հանդարտեցնել իր ներաշխարհը փոթորկող հուժկու էմոցիոնալ ալիքները, որոնք հարվածներ են հասցրել ու խորը վերքեր բացել: Երեխայի հոգեկանը ինքնապաշտպանական քայլ է արել` Նա տարանջատվել է իր էմոցիոնալ աշխարհից՝ խզելով կապերն այդ աշխարհի ցանկացած զգացական դրսևորման հետ: Հոգեբուժական լեզվով ասած՝ տեղի է ունեցել դիսոցիացիա, որը կարելի է բնութագրել ինքնօտարում բառով: Իհարկե՝ «փշալարեր դնելով, պարիսպներ շարելով կամ դռնել փակելով» մենք մի կողմից պաշտպանում ենք մեր ներքին անդորրությունը, սակայն նույն այդ արգելքների պատճառով ինքներս ենք կտրվում մեր հոգուց և մարմնից, կյանքի զգայական բավականության հնարավորություններից, ազատության վայելքից:

Ի՞նչ է տեղի ունենում ինքնօտարումից հետո: Կյանքը շարունակում է իր բնականոն ընթացքը, սակայն երեխան այլևս առաջվանը չէ: Չկա այլևս այն ազատ երեխան, ով հավատացած է, որ իրեն սիրում են առանց պայմանների և պատրաստ են բավարարել ցանկացած կարիք: Երեխան ձեռք է բերել նոր ես, որը սակայն չունի նախորդի թեթևությունը: Այս անձն այլևս չի առաջնորդվում իր նախկին խանդավառությամբ, անկեղծ հույզերով ու զգացմունքներով, դրանց փոխարինելու են եկել արհեստածին զսպված հույզեր, որոնք կեղծ են իրենց հիմքում, քանի որ սնվում են ոչ թե հոգու խորքից, այլ գիտակցությունից: Սիրվելու բնականոն պահանջն ի վերջո արել է իրենը՝ ճնշումն այնքան է մեծացել, որ հանուն սիրված լինելու ամենաթանկ գինն է վճարվել՝ սեփական էությունից հեռացումը: Այժմ Երեխան իրեն պահում է այնպես, որ իրեն սիրեն, չպատժեն, ուշադրության արժանացնեն, այլ կերպ ասած՝ նրա քայլերն այլևս չեն բխում Է-ությունից, այլ տվյալ միջավայրում հավանություն ստացած սպասումներից ու պահանջներից: Այդ տարիքում երեխան դեռ չի գիտակցում, որ դաստիարակված ու հնազանդ պահվածքի շնորհիվ վաստակված սիրո մեջ նույնպես չարաշահում կա, քանզի նրան չեն սիրում որովհետև ինքը կա, ինչպիսին որ կա, այլ որովհետև իրեն պահել է ըստ սպասվածի, ըստ ընդունված պահանջների: Այն օրը, երբ այս գիտակցումը կփայլատակի նրա մտքում, կդառնա հաղթանակի օր՝ հոգեկան աշխարհի անբեկանելի շրջադարձի և իրական ինքնության հաղթանակի, նա կհասկանա, որ սերը շնորհ է, այլ ոչ թե վաստակ, որ ինքն ազատ է լինելու ինչպիսին կա ու հարկ չկա պաշտպանվել սեփական էմոցիաներից, կարիք չկա դրանք բուժելու, դրանցից պաշտպանվելու, այլ միայն պետք է դրանց շնորհիվ սեփական եսը կատարելագործել սովորել:

Վերքեր հասցնող փորձառությունները շատ են, այստեղ նշեմ դրանցից միայն նրանք, որոնք հետք են թողնում սեռականության վրա՝ ծնողների պատիժը մանկապատանեկան տարիքում դրսևորած սեռական բնույթի գործողություններ կատարելիս, հիմնականում՝ մանկական ձեռնաշարժություն, սեռական օրգանների զննում, շոշափում, սեռադերային խաղերում սեռային տարբեր իմիտացիաներ, ինչպես նաև՝ ծնողների սեռական հարաբերությանը ականատես լինելը, հոր կամ մոր կամ երկուսի հետ միաժամանակ օտարացած հարաբերություններ ունենալը, սեռական դրսևորումների հանդեպ ծնողի կողմից միաժամանակ հանդուրժող և պատժող վերաբերմունքների դրսևորումը, նարցիսային հոր կամ մոր ամբիվալենտ սերը, սեռական ոտնձգությունները, բռնաբարությունը, այդ թվում նույնասեռական բնույթի:

Խորը վերքեր ունեցող անձիք շատ հաճախ հասարակությանը ներկայանում են իբրև կարևոր և մեծ լրջություն ունեցող անձինք, հաճախ բարձր հասարակական դիրքեր են նվաճում, ձգտում են պաշտոնի, ճանաչման, փառքի: Նրանք բարեհաջող ամուսնանում են նույնքան մեծահամբավ այլ մարդկանց հետ: «Մեծ մարդ» դառնալով սակայն, հոգու խորքում, նրանք մնում են միևնույն խոցված երեխան, հավատալով, որ իրենք ոչնչություն են, տգեղ են, կեղտոտ, անարժեք: Հոգեկան աշխարհի մասնատվածության պատճառով այս մարդիկ միշտ ձգտում են ինչ-որ մեկի օգնությամբ իրենց ամբողջականության լրացմանը, նրանք անընդհատ իրենց պակասորդով են զգում, ու փնտրում են այդ պակսող մասը: Փոխհարաբերություններում ամեն ինչ անում են, որ գոհացնեն, հաճոյանան, հավանության արժանան, դուր գան: Այս մարդիկ ապրում են այլ մարդկանց կարծիքից կախված, հավանության արժանանալու գերության շղթաներում գամված՝ միայն թե սիրեն իրենց, միայն թե իրենք չմնան անպատասխան, անուշադրության մատնված, չգնահատված, ստվերում հայտնված:

Այս մարդիկ անկողնում վարվում են նույն կերպ: Նրանք ցանկություն են հայտնում, միայն այն ժամանակ, երբ իրենց ցանկանում են՝ ամեն ինչ անում են, որ իրենց մյուս անգամ էլ ուզեն, որովհետև սեփական ցանկությունը կեղտոտ և ամոթալի են համարում: Փոխանակ տրվելու սեռական հաճույքի ինքնաբուխ բերկրանքին, նրանք խաղում են կրքոտ զուգընկերոջ/զուգընկերուհու դերը, նմանակվում զանգվածային լրատվամիջոցների ստեղծած սեքսուալ կերպարին, որովհետև այդպես է սովոր վարվելու իրենց արհեստածին անձը:

Սեռական անզգայությունից պետք է անհապաղ ազատվել, քանի որ դա լուրջ խնդիր է՝ հղի բազում առողջական հետևանքներով: Ես-ի կորուստը, ես-ի անմնացորդ միաձուլումը զուգընկերոջը/ուհուն սիրո թվացյալ դրսևորում է, որով նրանք փարատում են իրենց հոգին և լցնում ներքին դատարկությունը, առանց հասկանալու, որ իրականում անգիտակցաբար պաշտպանվում են իրականությունից: Այդ դատարկությունը կարող է լցվել ամենատարբեր հիվանդություններով՝ սեռական զանազան դիսֆունկցիաներ, պրոմիսկուիտետ, թմրանյութերից կախվածություն, դեպրեսիա, տագնապային խանգարումներ, խուճապի գրոհներ, կպչուն-սևեռուն խանգարումներ, ֆիզիկական հիվանդություններ:

Խնդրի լուծումը հարկավոր է սկսել վերքի մշակումից, հետևելով վերքի մշակման բոլոր կանոններին: Նախ և առաջ պետք է սկսել ինքնախաբեությունից ի սպառ ազատվելով, այն ինչ օտար է, պետք է կտրել ու հեռացնել, թողնել միայն ինչպիսին որ կամ, լինեմ այդպիսինը՝ բոլոր թերություններով հանդերձ, ու դա չի նշանակում ազատ արձակել հակասոցիալ հակումներն ու մղումները, փոխարենը պետք է ընդունել, որ մարդն անկատար է ու պատասխանատու ինքն իր անձը վերաձևավորելու գործում: Չկա լավ ու վատ, կա մշտական ինքնաբարելավման, ինքնակատարելագործման ընթացք: Սեռական կյանքում անզգայացումից ազատագրումը տեղի է ունենում մերժելով կեղծ սեռային ինքությունը, զարգացնելով ներքին էրոտիկ կարողությունները, վստահելով սեփական բնազդային սեքսուալությանը, հրաժարվելով արհեստական միջոցներով խթանված սեքսուալությունից, վիրտուալ աշխարհից սնվող երևակայական պատկերներից, խուսափելով գնահատականներ տալուց և այդ գնահատականների հիման վրա դատողություններ անելուց, դադարել համեմատվելուց, չվախենալով ոչ հմուտ և անփորձ երևալուց, զուգընկերոջ/ուհու առջև վերքերն ու խոցերը բացելուց:

Սեռական չարաշահման հետևանքով առաջացած անզգայությունը սովորաբար այնպիսի սեքսոլոգիական խանգարում է, որը պահանջում է մասնագետի օգնություն, մի վարանեք դիմել մասնագետին, եթե գտնում եք, որ դուք ունեք այս խնդիրը:

Փակել

Վագինիզմ

Հարգելի բժիշկ ես արդեն 20 օր է ինչ ամուսնացած եմ, բայց սեռական հարաբերություն տեղի չի ունենում (կուսազրկում), որի պատճառը իմ լարվածությունն է, շատ եմ լարվում և առնանդամը չի ներթափանցում, ես նախապես տրամադրվում եմ, որ չլարվեմ, սակայն դա ներքուստ է ստացվում, խնդրում եմ կարող եք ասել ինչն է պատճառը, ինչ կարող եմ անել:

Բարև ձեզ, սեռական հարաբերությունից առաջ ինձ մոտ տեղի է ունենում հեշտոցամուտքի մկանի կծկում, ուղեկցվում է ցավով, որը անհնարին է դարձնում սեռական հարաբերությունը. կարդալով ինտերնետում բազմաթիվ նյութեր, հասկացա, որ ինձ մոտ վագինիզմ է և հարկավոր է դիմել մասնագետի, և արդեն մեկ ամիս է ինձ չեմ կարող պատրաստել մասնագետի այցելելուն, կասե՞ք ինչպես է բուժվում վագինիզմը, ինչքա՞ն ժամանակում և ուզում եմ հասկանալ դեղորայքային բուժում է:

Շատ եմ խնդրում պատասխանեք հարցիս: Ես արդեն համարյա երկու տարի է ամուսնացած եմ, ունեմ երեխա, բայց մենք չենք կարողանում սեռական հարաբերություն ունենալ: Հղիացա կարծես հրաշքով, նույնիսկ արյուն չեկավ առաջին անգամ: Հղիության ժամանակ, ներզննումի ժամանակպարզվեց, որ վագինիզմ է մոտս: Ահավոր էր ռեակցիաս ներզննման ժամանակ: Հիմա կարծես ամուսնուս մոտ ևս առաջացել են կոմպլեքսներ: Այժմ ինձ հավաքում եմ, տրամադրվում ու պատրաստ եմ լինում ակտին, սակայն չի ստացվում: Վերջին ժամանակներում էլ կարծես վաղաժամ է գալիս սերմնահեղուկը ու դարձյալ ակտ չի լինում: Մի խոսքով, հարաբերություն չենք ունեում: Օգնեք, խնդրում եմ չասեք դիմեք մասնագետի՝ չեմ կարող ամուսնուս համոզել: Ես ուզում եմ, որ այսպես գոնե ինձ օգնեք, խորհուրդ տաք: Շա՜տ շնորհակալություն:

Բոլոր այս հարցադրումները վերաբերում են սեքսոլոգիական մի խնդրի, որը կոչվում է վագինիզմ: Սա հոգեմարմնական խնդիր է, որին բնորոշ է ներթափանցման և ցավի հանդեպ անվերահսկելի վախի զգացումը: Սեռական ակտի ամեն փորձ կատարելիս հայտնվում է վախ և տագնապային լարվածություն, որն աստիճանաբար դառնում է անվերահսկելի ու խորանալով հաճախ վեր է ածվում խուճապի գրոհի:

Կարդալ ավելին

Նախ պետք է նշել, որ վախը մարդու կյանքում ունի շատ կարևոր դերակատարում: Այն մեր գոյապահպանության բնազդի գործիքն է: Բոլոր այն իրավիճակները, որոնք կյանքին սպառնացող վտանգ են կրում, ուղեկցվում են վախի զգացումով, որն ահազանգում է այդ վտանգի ու նրա լրջության մասին: Օրինակ՝ վախի շնորհիվ մենք կեր չենք դառնում գիշատիչ կենդանիներին, վայր չենք ընկնում բարձր հարկերից, չենք ուտում թունավոր սնկեր, անզեն չենք շրջում թշնամու տարածքում:

Այնուհանդերձ, պետք է իմանալ, որ բացի այս բնազդային վախից, կա վախի մի ուրիշ տեսակ, որը ոչ թե հարմարողական, այլ ախտաբանական բնույթ ունի և դրա վառ օրինակը սեքսուալ վախերն են, մասնավորապես ներթափանցումից ցավ ապրելու վախը: Սա կապված է սեռական կյանքի կամ տղամարդկանց հանդեպ ունեցած բացասական վերաբերմունքի հետ, որը սերմանվել է դեռևս մանկապատանեկան տարիքում: Մեզ հաճախ են ասել. «կօգտագործեն ու կթողեն, իրենց ուզածը միայն այդ է, դրանից հետո կհիասթափվեն» կամ «կուսազրկումը սարսափելի ցավոտ է, արյան հեղեղ է լինելու, շտապ օգնության կարիք կլինի, որպեսզի դրանից հետո ուշքի բերեն» Այս և նմանատիպ պատկերացումները ստեղծում են բացասական վերաբերմունք սեռական կյանքի հանդեպ և շատ բնական է ու միանգամայն հասկանալի, որ սեռական ինտիմության կիզակետում աղջիկը վախենում է և նույնիսկ սարսափի զգացում է ապրում: Տվյալ դեպքում մենք գործ ունենք մտային պատկերներով ստեղծված վախի հետ: Այստեղ հստակ պետք է գիտակցել, որ վախի և տագնապի զգացումները օդից չեն հայտնվում, այլ դրանց հիմքում ընկած են, իհարկե չգիտակցվող, աղավաղված պատկերացումները: Այլ կերպ ասած, վախը և տագնապը մտային պատկերացումների հետ նույնացման արդյունքն են:

Վախի պատճառով կուտակվող նյարդամկանային լարվածությունն ի վերջո հանգեցնում է ինտիմ կյանքի անհնարինության: Ակամա կծկվում են որովայնի և փոքր կոնքի հատակի մկանները, ոտքերի մկանները, հեշտոցամուտքի մկանները: Սա պաշտպանական ռեակցիա է ընդդեմ վտանգ սպառնացող իրավիճակի: Մարմինն այդ պահին կարծես թե պաշտպանվում է անտեսանելի թշնամուց` տապալելով թշնամու առաջխաղացումը: Սա կարգավորվում է նյարդային համակարգի վեգետատիվ հատվածով, որն աշխատում է անկախ մեր քմահաճույքից և տրամադրությունից: Ինչքան էլ աղջիկը հասկանում է, որ վախի հիմքում իր թյուր պատկերացումներն են ու ոչ իրատեսական սպասումները, միևնույնն է, չի կարող համոզել իր վեգետատիվ նյարդային համակարգին, որ սա գործառի իր հասկացածի հիման վրա, քանի որ ախտաբանական ռեակցիաներն արդեն ամրագրվել են: Հոգեմարմնական ախտաբանության առանցքում ընկած է հենց այս մեխանիզմը, որով հոգեկան ապրումները մարմնավորվում և դառնում են ֆիզիկական ախտեր և պահանջում են բժշկական միջամտություն:

Վագինիզմով տառապող աղջիկներին բնորոշ են մի քանի ընդհանրություններ, դրանցից կարելի է թվարկել մի քանիսը՝ սեռի ձևավորման հետ կապված հոգետրավմատիկ իրադարձություններ՝ հոր կամ եղբոր մահ, ընտանիքը լքած հայր, սեռական բնույթի չարաշահում, սեռական բռնություն, հոգեսեռական զարգացման հապաղում և հոգեսեռական ինֆանտիլություն, Մոխրոտի բարդույթ:

Վերջում նշեմ, որ կինը մեղավոր չէ, որ իր մարմինը չի ընդունում տղամարդու սեռական օրգանը, սա նրա կամքին հակառակ է տեղի ունենում, ոչ մի դեպքում չի նշանակում որ նա չի սիրում իր ամուսնուն կամ թաքցնում է իր կուսության բացակայությունը: Նաև թյուր պատկերացում կա, որ վագինիզմի պատճառը կուսաթաղանթի հետ է կապված, իբր թե շատ հաստ կուսաթաղանթ է, որը չի պատռվում: Կարիք չկա այցելել գինեկոլոգին՝ կուսաթաղանթի հատում իրականցնելու համար, ինչպես նաև ապարդյուն է այցելել նյարդաբանին՝ նյարդերը հանգստացնող նշանակումների համար: Վագինիզմը սեքսոլոգիական առողջական խնդիր է, որը ախտահարում է կանանց մոտ 20-45%-ին ըստ տարբեր վիճակագրական աղբյուրների, այն ունի բուժման հատուկ մեթոդներ, ինչպես ցանկացած այլ հիվանդություն: Եվ հիշեք Քաջարի մարդիկ նրանք չեն, ովքեր չեն վախենում, այլ նրանք՝ ովքեր հաղթահարում են իրենց վախը:

Փակել

Վագինիզմ և ներթափանցման խանգարումներ

Վագինիզմը պատկանում է փսիխոգեն սեռական խանգարւմների շարքին, որի ժամանակ բացակայում են սեռական համակարգի օրգանական ախտահարումները:

ԲՆՈՐՈՇՈՒՄԸ ԵՎ ԿԼԻՆԻԿԱԿԱՆ ՆԿԱՐԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆԸ

Վագինիզմը դա կրկնվող կամ մնայուն սեռական խնդիր է, որի ժամանակ ոչ կամովի սպազմատիկ կծկվում է հեշտոցի արտաքին մեկ երրորդը՝ անհնարին դարձնելով սեռական հարաբերությունը: Այն մեծ անհանգստություն է պատճառում անձին կամ առաջացնում միջանձնային խնդիրներ և պայմանավոևված չէ որևէ այլ հիվանդության առկայությամբ:

Ծանր դեպքերում կծկվում են ոչ միայն հեշտոցի արտաքին մեկ երրորդի, այլ նաև կոնքի հատակի, ազդրերի ու որովայնի առաջային պատի մկանները` սեռական ակտի փորձի և անգամ այդ մասին մտածելու ժամանակ: Առանձնացնում են վագինիզմի 3 աստիճան.

1.Կծկումներն առաջանում են սեռական անդամի ներհրման կամ գինեկոլոգիական հետազոտությունների ժամանակ:

2.Մկանային կծկումներն առաջանում են սեռական օրգանների շփման ժամանակ:

3.Մկանային կծկումներն առաջանում են այն մտքից, որ ունենալու են սեռական ակտ կամ հետազոտվելու են գինեկոլոգի մոտ:

Վագինիզմը կուսական ամուսնության՝ վիրգոգամիայի պատճառ է հանդիսանում: Ամուսնական զույգերը ապրում են համատեղ կենցաղային կյանքով իբրև պարզապես ընկերներ կամ քույր և եղբայր: Եվ միայն երեխա ունենալու ցանկությունն է, որ նրանց կարող է ստիպել դիմելու բժշկական օգնությանը:

Վագինիզմին ավելի հակված են այն կանայք, ովքեր ունեն հետևյալ բնավորության գծերը` էմոցիոնալ անկայունություն, կասկածամտություն, նեղացկոտություն, բարձր ներշնչվողականություն: Պետք է նշել նաև, որ նման կանանց մոտ ցավի ընկալման շեմքը շատ ցածր է:

Կարդալ ավելին

ՊԱՏՃԱՌԱԳԻՏՈՒԹՅՈՒՆԸ, ԱԽՏԱԾԱԳՈՒՄԸ ԵՎ ՏԱՐԲԵՐԱԿԻՉ ԱԽՏՈՐՈՇՈՒՄԸ

Կան մի քանի տեսություններ, որոնք փորձում են բացատրել վագինիզմի առաջացման պատճառները։ Հոգեվերլուծաբանները գտնում են, որ վագինիզմը միջոց է, որով կինը մերժում է կանացի դերի ստանձնումը, դիմադրում է տղամարդու սեռական առաջնայնության դեմ, պաշտպանական դիրք է ընդունում հոր հետ իրական կամ երևակայական ինցեստային կապի սպառնանքի դեմ, կանխում է երևակայության մեջ իր ամորձատման պատկերների հայտնվելը:

Կապլանի կարծիքով վագինիզմը կոնվերսիոն խանգարում է, որը տղամարդկանց հանդեպ թշնամանքի վերափոխման դրսևորումն է և անգիտակցական ցանկություն ամորձատելու նրանց, որով վրեժխնդիր կլինեն սեփական ամորձատման համար: Հաճախ վագինիզմը հանդես է գալիս հիստերիկ (կոնվերսիոն) մոնոախտանիշի ձևով, որին բնորոշ է կախվածությունը կոնկրետ իրավիճակից և զուգընկերոջից: Հիմնականում նման կանանց մոտ դիտվում է վագինիզմի 2-րդ և 3-րդ աստիճանը:

Իմացական-վարքային հոգեբանության տեսանկյունից վագինիզմը վախի հետևանքով զարգացող ռեակցիա է: Առնանդամի ներհրման պահին իրոք կարող է առաջանալ ցավային զգացողություն՝ կապված էռոտիկ գրգռվածության իջեցման հետ, որը լյուբրիկացիայի փսիխոգեն արգելակման հետևանք է, արդյունքում ցավի թեթևակի առաջացումը ամրապնդում է այն համոզմունքը, որ առնանդամի ներհրումը կապված է մեծ դժվարությունների՝ ցավի և դիսկոմֆորտի հետ, որն էլ ծնում է վախ ցավից և հակազդում սպաստիկ կծկման ձևով:

Որոշ հեղինակներ վագինիզմը, որի զարգացման հիմքում ընկած է վախը, անվանում են սեքսուալ ֆոբիկ նևրոզ: Սեքսուալ ֆոբիկ նևրոզ ասելով նրանք հասկանում են անհաղթահարելի վախ սեռական ակտից (կոիտոֆոբիա) կամ դեֆլորացիայից (դեֆլորացիոֆոբիա), որը սրանում է անմիջապես սեռական ակտի փորձի ժամանակ, դարձնելով անհնարին բուն ակտը և դեֆլորացիան: Նշված դեպքերում ի հայտ են գալիս էմոցիոնալ խանգարումներ` տագնապ, անհանգստություն, որի հետևանքով նման կանայք խուսափում են բոլոր այն իրավիճակներից, որոնց կարող է հաջորդել սեռական մերձեցումը, և որպես կանոն հրաժարվում են սեռական կյանքից ընդհանրապես:

Ֆոբիկ վագինիզմը ուղեկցվում է փսիխոէռոտիկ գրգռման արգելակմամբ, որն էլ բերում է լյուբրիկացիայի խիստ իջեցման և զարգանում է 3-րդ աստիճանի վագինիզմ:

Վագինիզմի առաջացման պատճառ կարող է հանդիսանալ ուշացած սոմատո-փսիխոսեքսուալ զարգացումը, «սխալ» սեռական դաստիարակությունը, անբավարար տեղեկացվածությունը, անցյալում սեքսուալ տրավմաները (սեռական հետապնդումներ), երբեմն նաև վախը հղիությունից: Կարևոր նշանակություն ունեն նաև միջանձնային հարաբերությունները: Բացասաբար է անդրադառնում զուգընկերոջ հանդեպ անվստահությունը:

ԲՈՒԺՈՒՄԸ

Վագինիզմի բուժման համար կիրառվում են մի քանի մեթոդներ՝ հիպնոտիկ-սուգեստիվ թերապիա, որն ուղղված է սեռական ակտից կամ գինեկոլոգիկան հետազոտությունից առաջ վախի զգացողության հանմանը, իմացական փսիխոթերապիա` ուղղված վագինիզմի առաջացման պատճառների բացահայտմանը, սեքս-թերապիա ըստ Masters Johnson-ի և Kaplan-ի, ինչպես նաև դեղորայքային բուժում և հեշտոցային լայնիչների կիրառում:

Փակել

Կեղծված հեշտանք

Կան մարդիկ, ովքեր գտնում են, որ սեռական մերձեցումը վերարտադրողական գործառույթ է, նման մարդիկ սեռական մերձեցմանը վերաբերվում են իբրև կնոջ ամուսնական պարտականություն: Այսօր, սակայն, շատ զույգեր համարում են, որ սեռական կյանքը նրանց ամուսնական երջանկության կարևոր բաղադրիչն է և իրենց սեռականության դրսևորման գլխավոր ուղին: Այս առումով զույգերը կարևորում են կնոջ օրգազմ ապրելու հանգամանքը և դրա բացակայությունը խիստ ծանր են տանում, ուստի և կեղծված հեշտանքի երևույթը մեծ տարածում ունեցող խնդիր է բժիշկ-սեքսոլոգի կլինիկական պրակտիկայում:

Հետաքրքիր է, որ այս կապակցությամբ օգնության դիմող զույգի նախաձեռնությունը հաճախ պատկանում է տղամարդուն: Եթե դիմողը կինն է, ապա նա հաճախ դիմում է առանց իր տղամարդու իմացության, թաքուն։

Կարդալ ավելին

Վերջերս հեռուստացույցով մի հետաքրքիր հաղորդում էի դիտում, չեմ հիշում եվրոպական որ երկրում էր նկարահանած, մի լրագրող հարցում էր կատարում փողոցում քայլող պատահական տղամարդ անցորդներին, թե ինչպես են նրանք վերաբերվում կնոջ օրգազմի հիմնախնդրին։ «Ներեցեք, ի՞նչ եք կարծում, կանայք կեղծու՞մ են իրենց օրգազմը,- հարցնում էր լրագրողը տղամարդ անցորդներին: -Իհարկե, շատ կանայք են խաբում և սեռապես անբավարարված են,- անմիջապես պատասխանում էր տղամարդը: -Իսկ Ձե՞րը, Ձեր կինն էլ է կեղծո՞ւմ»: Այս հարցին հետևում էր լարված լռություն, որին հաջորդում էր տղամարդու վստահ պատասխանը. «Իմը՝ ո՛չ, իմը չի կեղծում: -Ո՞չ, -նորից էր հարցնում լրագրողը,- Իհարկե, ոչ- համոզված պատասխանում էր տղամարդը»:

Թե ինչպիսի պատկեր է տիրում այս հարցի շուրջ Հայաստանում, դժվար է ասել, քանի որ չկան համապատասխան վիճակագրական հետազոտություններ։ Արդյո՞ք հայ կանայք նույնպես կեղծում են իրենց օրգազմը և ինչքա՞ն համատարած է այս երևույթը։ Համենայն դեպս մեր կլինիկական փորձը վկայում է, որ նմանատիպ կանայք քիչ չեն։ Օրգազմ չապրելու և այն կեղծելու խնդրով ամուսիններից թաքուն մեր կլինիկա դիմող կանանց թիվը վերջին 5 տարիների ընթացքում աճել է, միգուցե կանանց ֆինանսական անկախության ձեռք բերման շնորհիվ:

Ինչո՞ւ է տղամարդկանց համար այդքան կարևոր իրենց կանանց օրգազմը և ինչո՞ւ են նրանք համոզված, որ իրենց կինը անպայման հասնում է օրգազմի։ Ինչո՞վ է պայմանավորված լռությունը, որը հաջորդում է անձամբ իրենց սեռական կյանքին վերաբերող հարցադրմանը։ Ենթադրենք` վերոնշյալ տղամարդը սեռային կապեր էր ունեցել մի քանի կանանց հետ և լռության այդ մի քանի րոպեները հարկավոր էին, որպեսզի նա մտովի վերհիշեր այդ կանանց հետ իր փորձը: Բայց միևնույն հարցին երկրորդ, երրորդ տղամարդը նույնպես պատասխանում էին հապաղումով: Ի՞նչն է հապաղման այդ պատճառը, ու ի՞նչ են նշանակում այդ կրկնվող «ոչ»-երը: Գրեթե բոլոր տղամարդիկ համոզված էին` կանանց հիմնական մասը ձևացնում է, բայց ոչ իրենցը: Ամեն անգամ լռության միևնույն դադարը, երբ հնչում էր «իսկ ձե՞րը» հարցը:

Երկար մտորելով այս հարցի շուրջ, ահա այսպիսի միտք ի հայտ եկավ` իրենց անգիտության խոստովանումը կնշանակեր բացահայտել և ընդունել, որ իրենք բացարձակ իշխանություն չունեն ինտիմ հարաբերություններում և ոչ միայն՝ ինտիմ։ Մասկուլինային շեշտվածությամբ հասարակություններում սա տղամարդու համար խայտառակ պարտություն է, քանի որ կնոջ նկատմամբ իշխանություն չունենալու փաստը նշանակում է` հարվածի և կասկածի տակ առնել իր առնականությունը՝ տղամարդ լինելը:

Պետք է ասել, որ կանայք շատ հաճախ չունեն օրգազմի պահանջ, դա նախ և առաջ հենց իրեն` տղամարդուն է անհրաժեշտ:- Մեր այցելուներից հաճախ ենք լսում, որ տղամարդը ընկած է իրենց հեշտանքի հետևից, – նա անընդհատ հարցնում է` «Հը՞, ո՞նց էր, վերջացրի՞ր, քանի՞ անգամ վերջացրիր, դուր եկա՞վ քեզ»: Կանանցից շատերը անհարմար են զգում պատասխանելու` «Օրգազմն ինձ հարկավոր չէ, ինձ ուղղակի պետք է քեզ հետ լինել, զգալ, որ դու սիրում ես ինձ»: Փոխարենը, ցածր ձայնով կմկմում են` «այո, վերջացրի» և որպեսզի շատ չխորանան ստի մեջ և երկխոսությանը դադար տան, համեստորեն ամաչելու են տալիս…

Ի՞նչ է նշանակում, ուրեմն, օրգազմի կեղծումը հանուն տղամարդու, եթե կինը չունի դրա կարիքը։ Արդյոք դա կնոջ կողմից բեմադրված խաղ չէ՞ ընդամենը, որով նա իրավիճակի վերահսկողությունն առնում է իր ձեռքի տակ և օգտվելով տղամարդու անինքնավստահությունից՝ տնօրինում նրան տղամարդ դարձնելու կամ ոչնչացնելու գործընթացը։ Հեշտանքի ձևացումով՝ կինն այն համոզվածությանը կարող է գալ, իբր թե ինքը տիրապետում է իրավիճակին. նա կարող է «հեշտանքի պարտականության» կատարմամբ հաճույք շնորհել տղամարդուն, կարող է նաև հեշտանքի բացակայությամբ ապստամբել նրա դեմ, պատժել նրան: Ի՞նչ է ստացվում՝ տղամարդուն թվում է, թե նա իրավիճակի տերն է, ու դա այդպես չէ, քանի որ նա խաբված է։ Կնոջը թվում է, թե նա վերահսկում է տղամարդուն, ու դա այդպես չէ, քանի որ նրա գործիքը սուտն է։

Հայտնի է, որ ցանկացած հարաբերության մեջ իշխանության տնօրինումը և իրավիճակի վերահսկողության պահպանումը կողմերի կարևոր պահանջներից են։ Միջանձնային շատ վեճեր, արտաքնապես ծավալվելով ամենաչնչին մանրուքների շուրջ, խորքում շատ հաճախ ունեն հենց այս պահանջմունքի ոչ բավարարված լինելը, որն էլ տեղափոխվում է ինտիմ կյանք և դառնում սեռական կեղծիքի հիմք։ Ուրեմն ի՞նչ է պետք կեղծիքից խուսափելու համար, եթե ոչ զույգի ներսում իշխանության պայքարից հրաժարումը, վերահսկողության անդադար մոլուցքից ձերբազատումը՝ միմյանց անվերապահորեն վստահելու և փոխհամագործակցության հաստատուն կամքի հաստատմամբ։ Մի՞թե սա չէ խորքային մտերմության գաղափարը, ապահովության զգացումի և անձնային աճի անխոչընդոտ ընթացքի երաշխիքը։

Չտրվելով հեշտանքի ֆետիշացման վտանգավոր միտմանը, նշեմ, որ կնոջ հեշտանքն այնուամենայնիվ կարևոր սեքսուալ դրսևորում է, որից բարձրանում է նրա սեռական կյանքի և կյանքի որակը՝ ընդհանուր առմամբ։ Օրգազմի բացակայությունը մեծ մաս դեպքերում համարվում է սեքսոլոգիական խանգարում, որից իջնում է ինքնագնահատականը, սեփական լիարժեքության զգացումը։ Կինը հաճախ իրեն մեղավոր է համարում օրգազմ չապրելու խնդրում, սակայն դա այդպես չէ։ Կան բազմաթիվ պատճառներ, որոնք պայմանավորում են այս խնդրի առաջացումը։ Կեղծված օրգազմը /իմիտացիան/ կնոջ, ինչպես նաև տղամարդու մոտ սեռական անլիարժեքության առաջացման լուրջ պատճառ է և կարող է բերել զույգի հարաբերությունների ապակայունացման և լարվածության: Պրոֆեսիոնալ բժիշկ-սեքսոլոգի աջակցությամբ կարելի է այս խնդրին մեկընդմիշտ լուծում տալ։

Փակել

Կնոջ էրոգեն գոտիները

Շատ մասնագետներ պնդում են, որ կա կանացի օրգազմի երեք տեսակ` հեշտոցային, ծլիկային և խառը: Կնոջ սեռական հաճույքի այսպիսի մեխանիկական դասակարգումը այն աստիճանի պարզունակ է դարձնում կանացի սեքսուալությունը, որ կարող է լուրջ սեռական խանգարումների հիմք հանդիսանալ:

Հայտնի է, որ սեռական օրգանների ռիթմիկ և երկարատև գրգռումը ի վիճակի է գրգռում առաջացնելու տղամարդկանց մոտ, ինչը չի կարելի ասել կանանց համար: Կնոջ գրգռման համար բացի վերոնշյալ գրգռումից, հարկ է նշել շատ կարևոր մի քանի պայմաններ ևս` ներքին հոգեբանական տրամադրվածությունը, սեռական զուգընկերոջ հանդեպ բարյացակամ և էրոտիկ վերաբերմունքը, առանց որոնց ինչ աստիճանի ինտենսիվ և երկարատև էլ լինի սեռական գրգռումը` հեշտոցի խոնավացում և սեռական գրգռման զգացողություն կնոջ մոտ ի վիճակի չէ առաջանալու: Այնպես որ, պետք չէ գրգռել կանանց երկարատև հոգնացուցիչ մեխանիկական գրգռումներով, նա միևնույնն է չի գրգռվի, եթե էրոտիկ չի տրամադրված և զուգընկերն ազդում է նյարդերի վրա` իր համառ փորձերով:

Սեռական կյանքը կլիմաքսից հետո

Կլիմաքսը կամ վերարտադրողական կյանքի ավարտը ամենևին չի նշանակում սեքսուալ կյանքի դադար: Դաշտանադադարով կանայք և անդրոպաուզայով տղամարդիկ շարունակում են ունենալ սեռական պահանջ, որն իր ուժգնությամբ բոլորովին չի զիջում ավելի երիտասարդ տարիքում այդ պահանջի դրսևորմանը: Տարբերությունը այդ պահանջի առաջացման հաճախականության մեջ է, տարիքի հետ այդ հաճախականությունը նվազում է: Այլ խնդիր է այդ պահանջի բավարարումը: Այստեղ դեր են խաղում մի շարք գործոններ` ընդհանուր առողջական վիճակը, զուգընկերոջ ներկայությունը, սեփական սեռական պահանջի հանդեպ վերաբերմունքը, սոցիալական ստատուսի փոփոխությունը /թոշակի անցնելը/: Սովորաբար տարիքի հետ ծագում են առողջական խնդիրներ, օրինակ սիրտանոթային, ստամոքսաղիքային, հենաշարժիչ ապարատի հետ կապված, շաքարային դիաբետ, տարբեր վիրահատական միջամտություններ, որոնք անուղղակի ձևով ազդում են սեռական ֆունկցիայի վրա: Շատ դեպքերում այդ հիվանդությունը բուն սեռական օրգանների և դրանց ֆունկցիայի խանգարմանը չի բերում, սակայն հոգեբանորեն ընկճելով մարդուն` ստիպում է հրաժարվել սեռական կյանքից: Այստեղ պետք է նշել, որ սեռական կյանքից հրաժարումը կամ, այլ կերպ ասած, իբրև կին կամ տղամարդ սեռական ինքնադրսևորումից հրաժարումը, ոչ մի դրական արդյունքի չի կարող բերել, այլ հակառակը` էլ ավելի է իջեցնում սեփական ինքագնահատականը և տանում է արագընթաց ծերացման:

Կարդալ ավելին

Մինչդեռ ընտրելով սեռական կյանքը պահպանելու որոշումը` զույգերը նոր ասպարեզ են բացում իրենց փոխհարաբերություների վերակառուցման համար, և այդ նոր փոխհարաբերությունները սովորաբար տարբերվում են նախկինից է՛լ ավելի խորը և է՛լ ավելի հարուստ բնույթով: Բացի այդ, սեռական կյանքի պահպանումը միանշանակ լավ է անդրադառնում ընդհանուր առողջական վիճակի վրա` կազդուրելով հիմնական հիվանդությունից վատթարացած առողջական վիճակը: Դե ինչ վերաբերում է սեռական օրգանների հետ կապված հիվանդություններին և հատկապես` այդ օրգանների վիրահատական միջամտությանը /արգանդի միոմա և այլ նորագոյացություններ,ձվարանի կիստաներ, շագանակագեղձի ադենոմա, միզապարկի նորգոյացություններ և այլն/ ապա դարձյալ պետք է ասել, որ սեռական պահանջի և սեռական հաճույքի վերապրումը այս պարագայում ևս պահպանվում են: Թերևս կարող են ծագել որոշակի դժվարություններ սեռական գրգռման առաջացման և պահպանման հետ կապված, բայց դա միանշանակ և գրեթե ամբողջովին լուծելի խնդիր է: Ընդ որում ինչքան շուտ է խնդրին լուծում տրվում, այնքան հեշտ և լիարժեք է դառնում սեռական կյանքի և սեքսուալության վերականգնումը:

Մյուս խնդիրը, որը լուծում է պահանջում զուգընկեր/ուհի գտնելն է: Ցավոք ամուսիններից որևէ մեկի մահը կարող է պատճառ դառնալ սեռական կյանքից հարկադիր կերպով զրկման: Այս տարիքում նոր ամուսնություն և առավել ևս նոր սիրային կապ ստեղծելը իսկապես դժվար խնդիր է: Երբեմն իհարկե, որոշում է կայացվում հանուն հանգուցյալ ամուսնու/կնոջ հանդեպ տածած սիրո հիշատակի հրաժարվել սեռական կյանքից և պահպանել ամուսնական հավատարմություն: Իհարկե վեհ գաղափար է և ուժեղ մարդու բնութագիր, խոսք չկա: Բայց այնուհանդերձ սեռական պահանջը երբեմն այնքան հզոր է լինում, որ ուղղակի անհնար է դիմակայելը և ակամայից միտք է առաջանում նոր սեռական զուգնըկեր/ուհի գտնելու և սեռական հարաբերության մեջ ընդգրկվելու մասին:

Պետք է նշել, որ սեռական կյանքի երկարատևությունը, այսինքն թե ինչքան երկար կշարունակվի սեռական կյանքը տվյալ անձնավորության կյանքում, կախված է սեռական պահանջի կանոնավոր բավարարումից: Ինչքան կանոնավոր է սեռական կյանքը մարդու կյանքում, այնքան երկարատև էսեռական կիրքը բավարարելու հնարավորության պահպանումը: Այնպես որ եթե տարեց անձնավորությունը ուզում է պահել իր սեռական կարողությունը, ապա հարկավոր է հնարավորինս շուտ նոր սեռական զուգընկեր գտնելը:

Լինում է և հակառակը: Ամուսնու/կնոջ մահից հետո հանկարծակի արթնանում է երկար տարիներ քուն մտած սեռական պահանջը: Այս երևույթը հանդիպում է նաև տարեց հասակում ամուսնալուծության պարագայում: Ամուսնական շրջանակներում ընկճված և արգելակված սեռական պահանջը վերջապես ազատության ելք է գտնում և բավարարման պահանջ ներկայացնում: Բայց սա այլ թեմա է: Հասարակությունը տարեց մարդկանց սեռական դրսևորումներին մեղմ ասած անբարյացկամ է վերաբերվում: Երբեմն ծայրահեղ անբարյացկամ վերաբերմունքը կարող է զզվանքի աստիճանի հասնել: Հաճախ ամուսինները երբ ծերանում են` լռելյայն որոշում են կայացնում սեռական կյանքից հրաժարվելու` պահպանելով իրենց «բարոյական դիմակը»:

Կան դեպքեր, հատկապես երբ կինը սեռական ցանկության խնդիր ունի` ամուսնու ծերանալը կամ որևէ հիվանդություն ձեռք բերելը դառնում է իսկական արդարացում և համոզիչ փաստարկ սեռական կյանքին ց’տեսություն ասելու, թեև այդ տղամարդը դեռ երկար կարող էր վայելել սեռական կյանքիհաճույքը: Մեկ այլ պարագայում, երբ խնդիր ունի տղամարդը, տարիքը և/կամ հիվանդությունը դառնում է թանկարժեք «ալիբի» կնոջ սեռական պահանջներից «վերջապես» փախնելու համար: Կարճ ասած, քանի որ տարածված է այն համոզմունքը, որ «բարոյական» տարեցները սեռական պահանջներ չեն ունենում, տարիքը դառնում է սեռական կյանքի առաջին թշնամին:

Տարիքի հետ կապված մյուս խնդիրը մարդու արտաքին տեսքի մեջ է: Մաշկը թուլանում է` կորցնելով իր առաձգականությունը, հայտնվում են կնճիռներ, հղիություններից և տարած վիրահատություններից հետո ձևախեղվում են մարմնի և մաշկի երբեմնի սեքսուալ ուրվագծերը, գիրության հետ կապված հայտնվում են ավելորդ ճարպի կուտակումներ, սպիտակ մազեր, մի խոսքով տարիքով մարդու մարմինը կարելի է ասել հակաէսթետիկ տեսք է ստանում և սեքսուալ առումով վանող է թվում: Սակայն, այս բոլորի հետ մեկտեղսեռական պահանջը այնուամենայնիվ շարունակում է ապրել և սեռական հաճույքի վերապրումը միանգամայն պահպանվում է: Ավելին, տարիների կուտակված սեռական փորձը և կյանքի փորձը սեռական հարաբերությունը կարող են դարձնել անզուգական և իր խորությամբ երբեմն անհասանելի: Այս տարիքում վերապրած սեռական հաճույքի ուժգնությունը կարող է մի քանի անգամ գերազանցել երիտասարդ տարիքի օրգազմի ուժգնությանը, քանի որ այս տարիքում միանում է նաև օրգազմի փսիխոէմոցիոնալ բաղադրիչը, որը կարող է հասցնել իսկական սեքսուալ էքստազի: Ցավոք այդ էքստազը չափազանց թանկ գին է պահանջում, ծերության և մահվան գիտակցման գինը:

Այսպիսով` սեռական կյանքը տարիքային սահմանափակում չունի, ցանկացած տարիքում հնարավոր է ապրել սեռական կյանքով և վայելել սեռական հաճույքի երանություն:

Փակել

Կանանց սեռական ինքնաբավարարում

Հայտնի է այն փաստը, որ մեծ թվով կանայք դիմում եմ սեռական ինքնաբավարարման: Եթե հաշվի առնենք, որ կնոջ սեքսուալության հիմնասյունը վերարտադրման նպատակով տղամարդուն գրավելու և ներթափանցման ենթարկվելու ձգտումն է, ապա ինքնաբավարարումը, որը չի ծառայում վերարտադրմանը, կարող է դիտարկվել իբրև հավելյալ բաղադրիչ, որը համալրում է կնոջ սեքսուալությունը: Ո՞րն է այդ հավելյալ նշանակությունը:

Ժամանակակից սեռագիտության հավաստի փաստերը վկայում են, որ կանայք` ի տարբերություն տղամարդկանց, տարբերվում են սեռական հաճույքին էական կարևորություն տալու իրենց մոտեցմամբ: Ուրեմն կարելի է կասկածի տակ առնել այն ենթադրությունը, որ կանանց ինքնաբավարարումից ստացված հաճույքը տղամարդկանց պես էռոտիկ զգայունության և հեշտանքի վերապրումն է, թեև չի բացառվում նաև այս տարբերակը:

Երբ կինը պարզում է, որ ինքնուրույն կարող է հասնել հաճույքի և հեշտանքի, երբ գիտի, որ ինքն է խաղի հեղինակը և գործում են իր իսկ սահմանած խաղի կանոնները, ապրում է մի տեսակ ամենակարողության զգացում, որի շնորհիվ հեղաշրջվում է իգական սեռի մասին թույլ, թերի, կիսատ լինելու իր պատկերացումը:

Բացի այդ ձեռնաշարժությունը թույլ է տալիս մեջտեղից հանել տղամարդուն, վանել նրա կողմից հարուցվող բոլոր հավանական վախերը: Ինքնուրույն հեշտանքի հասնելու հնարավորությունը կանանց համար դառնում է կախվածությունից խուսափելու միջոց: Այսպիսով ինքնաբավարարումը տալիս է ամբողջականության, ապահով ինքնուրույնության, անկախության և հավերժության զգացում: Ահա թե ինչու` երբեմն այդքան դժվար է դառնում ձեռնաշարժությունից հեշտորեն հրաժարվելը:

Եվ եթե չլիներ կնոջ սեքսուալության հիմնական առանցքը, այն է վերարտադրման բնազդը, ապա մարդկությունը կկանգներ բնաջնջման եզրին: Ուստի երբ ձեռնաշարժությունը դառնում է սեռական կարիքի բավարարման և հաճույք ստանալու միակ ձև, ի հայտ է գալիս ներքին կոնֆլիկտ սեփական սեքսուալության հետ և այստեղ է, որ ծնվում են հեշտոցային անզգայությունը, սեռական գրգռման խանգարումը և կնոջ անօրգազմիան:

Լացի պահանջ սեռական մերձեցումից հետո

Սեքսից հետո լացելու անզուսպ պահանջը և ինքնաբուխ դուրս հորդող արցունքները որոշ կանանց և աղջիկների սեռական կյանքի դրսևորումներից է: Եզակի դեպքերում դրանք երջանկության արցունքներ են` պայմանավորված սեռական հաճույքի ժամանակ մեծ քանակությամբ հորմոնների ձերբազատմամբ: Մեծ մաս դեպքերում այս դրամատիկ գանգատը ընդամենը «լողացող սառցալեռան գագաթն է հիշեցնում», և խորը հոգեսեռական վերլուծությունը բացահայտում է այդ գանգատի ողջ լրջությունը: Սովորաբար նման գանգատ ներկայացնող կինը սեռական մերձեցման ժամանակ տագնապի մեջ է ընկնում և դիսկոմֆորտի զգացում ապրում, որի պատճառով, երբ կենակցումն ավարտվում է` կուտակված բացասական էմոցիաները մեծ ճնշման տակ դուրս են գալիս լացի տեսքով: Տագնապի զգացումը, որը թույլ չի տալիս թուլանալ և սեռական հաճույք ապրել, կապված է անցյալի բացասական փորձի, տարած հոգեսեռական տրավմայի և հորմոնների հետ:

Լացը խոսում է այն մասին, որ մերձեցման ժամանակ կնոջ ինտիմ ապրումները հակասության մեջ են մտնում իր ունեցած հարաբերության և իր իսկ հետ: Հարաբերությունը տղամարդու հետ չունի հուզական այն հագեցվածությունը, որին սովոր է կինը` իր անցյալ փորձի հիշողությամբ, ուստի սեքսը բախում է նրան իրականության հետ, որը ցավ է պատճառում և բերում լացի: Կնոջը կարող է թվալ, որ նա չի սիրում տղամարդուն, ում հետ ինտիմ մերձեցման մեջ է և դա բերում է խորը դժբախտության: Երբեմն կանայք լացում են, քանի որ անգիտակցաբար սպասում են, որ իրենց պիտի լքեն սեքսից հետո: Այսպսիսի կանայք չեն հավատում, որ տղամարդու դրսևորած հոգատարությունն ու քնքշանքը ճշմարիտ են: Իրենց անարժան են համարում և անգիտակցաբար քանդում իրենց կապը, որը խոստումնալից է և վերջապես կարող է իրական երջանկություն բերել: Անցյալում լքված լինելու փորձառության ցավը նրանք հաղթահարում են նրանով, որ իրենք են դառնում լքողներ և դրանով իսկ կանխում հավանական լքման հնարավորությունը: Անկախ այն բանից, թե որն է լացի պատճառը, հարկավոր է միանգամայն լրջորեն վերաբերվել սեքսոլոգիական այս ախտանիշին, քանի որ ժամանակին ցուցաբերած մասնագիտական օգնությունը կարող է կանխել կին-տղամարդ լուրջ հարաբերության քայքայումը և անգամ այնպիսի լուրջ բարդություն` ինչպիսին սուիցիդալ փորձն է:

Կնոջ սեռական ցանկություն

Շատ կանանց համար սեռական ցանկությունը և սեռական գրգռումը միահյուսված են, այսինքն կինը սեռական ցանկություն է ապրում այն դեպքերում, երբ ունենում է ներքին էրոտիկ գրգռման զգացողություն, որն անպայման չէ, որ ուղեկցվի հեշտոցի խոնավությամբ: Ի տարբերություն տղամարդկանց, կանանց սեռական ցանկության «օբյեկտը» խիստ տարբեր կարող է լինել: ՈՒստի երբ կինը գանգատվում է սեռական ցանկության պակասից, հարց է առաջանում, թե հատկապես ինչի պակաս է նա ապրում:

Գիտական փաստերը վկայում են, որ կնոջ սեռական ցանկությունն է «ցանկալի լինելը», համենայն դեպս այդպես է շատ կանանց համար: Այս տիպի կնոջ համար սեռական մերձեցման ներքին խթան է հանդիսանում ցանկալի տղամարդու համար ցանկալի լինելու մղումը: Այլ կանանց համար սեռական ցանկությունը սեռական հաճույք զգալու պահանջն է, ինչպես տղմարդկանց մոտ է: Չի բացառվում, իհարկե, որ այս երկուսը միասին հանդես գան միևնույն կնոջ մոտ:

Կնոջ սեռական ցանկությունը կարող է ի հայտ գալ ինքնաբուխ` այսինքն ներսից` անկախ այն բանից, թե որն է ցանկության մոտիվացիան` ցանկալի լինելը, թե՞ հաճույք զգալը: Այլ կանանց սեռական ցանկությունը արտաքին գրգիռներին տրված արձագանք է, այն առաջնում է ի պատասխան տղամարդու սեռային նախաձեռնության և խթանող գրգիռների: Հնարավոր է նաև միևնույն կնոջ մոտ պարբերաբար դրսևորվի սեռական ցանկության առաջացման թե մեկ, թե մյուս աղբյուրը:

Այսպիսով կնոջ սեռական ցանկությունը միատարր չէ, սեռական ցանկության խանգարումներն էլ բազմապիսի են և բազմաբնույթ:

Page 1 of 2

© 2017 | ՆարինԷ Ներսիսյան | Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են |

Besucherzahler
счетчик посещений