ՆԱՐԻՆԷ ՆԵՐՍԻՍՅԱՆ

Երկու հատվող բուրգերից ծնվում է Նորը

Tag: սեռական ակտ

Սեռական գրգռում

Սեռական գրգռումը սուբյեկտիվ վերապրում է, որը հարուցվում է սեքսուալ ազդակների շնորհիվ և դրսևորվում մարմնական փոփոխություններով: Սեքսուալ գրգիռներ ընկալելիս մարմինն անպայմանորեն դրսևորում է համապատասխան ռեակցիա։ Գրգռման ամենաբարձր մակարդակում, առանց որևէ ճիգի հայտնվում է օրգազմի զգացողությունը: Սեռական օրգանների ֆիզիոլոգիական պատասխանը և օրգազմը թողարկվում են բոլոր այն դեպքերում, երբ բավականաչափ գրգիռներ են կուտակվում:

Կարևոր է հիշել սակայն, որ մարդու սեռական գրգռման ամենագլխավոր պատասխանատուն գլխուղեղի կեղևն է։ Մարդը բնության մեջ միակ արարածն է, ով ունի զարգացած գլխուղեղի կեղև: Ինչո՞ւ է դա այդպես և ինչպե՞ս է ուղեղի այդ հատվածը մասնակցում սեռական գրգռման առաջացմանը։ Կեղևը մեր ուղեղի այն հատվածն է, որը նշանակություն և իմաստ է հաղորդում մեր բոլոր ապրումներին, այդ թվում՝ սեռական: Սեռական ակտի ընթացքում մեր բոլոր ապրումների իմաստավորումներն ազդում են մարմնի արձագանքող ունակության և սեքսուալ բավարարման վրա: Սեռական գրգռման առաջացումը և ուժգնությունը պայմանավորված են հենց այդ իմաստներով, որոնք թաքնված են սեռական գործողությունների հետևում։

Կարդալ ավելին

Այսպիսով՝ միայն զգայարանների խթանումը բավարար պայման չէ մարդու սեքսուալ գրգռման համար: Սովորաբար մենք կենտրոնանում և շեշտը դնում ենք շոշափելիքի և ավելի նվազ չափով՝ տեսողական, ձայնային, համի կամ հոտառության զգայությունների վրա: Բայց ինչպես նշեցինք, գրգռվելու համար շատ ավելի մեծ նշանակություն ունի ոչ թե զգայության խթանումը, այլ այդ զգայությունների մտային իմաստավորումները: Եվս մեկ անգամ ընդգծենք, որ միտքը շատ ավելի վճռորոշ դեր է խաղում սեռական օրգանների նորմալ գործունեության համար, քան մեխանիկական գրգիռներն առանձին վերցրած: Ուստի ավելորդ է տարվել զուգընկերոջը/ուհուն «ճիշտ» գրգռելու կպչուն ձգտումով, այլ կարևոր է էմոցիոնալ կապը չընդհատելով ուշադրություն դարձնել, թե ինչ է ընկած սեռական փոխհարաբերման ենթատեքստում: Գրգռում է ոչ թե ինքնին շոյանքը, այլ դրա միտումը:

Սեքսուալ գրգռվածությունը՝ սեռական ակտի ընթացքում զգայական խթանման և բոլոր զգացմունքների ու մտքերի ամբողջականությունն է, դրական հանրագումարն այն ամենի՝ ինչ մտածում ենք, զգում և անում: Սեքսուալ գրգռումը ավելին է քան լորձաթաղանթների հպումը, ավելին է քան սեքսուալ երևակայությունները:

Ֆիզիկական, մեխանիկական գրգիռները նյարդային ուղիներով փոխանցվում են գրգռման օջախից դեպի ողնուղեղ, ապա գլխուղեղ և ի վերջո վերադառնում սեռական օրգաններին: Ցանկացած խոչընդոտ կարող է իջեցնել գրգռման մակարդակը և ի վերջո հանգեցնել սեքսուալ խանգարման և անբավարարվածության: Նման խոչընդոտ կարող է հանդիսանալ նյարդային կամ անոթային հիվանդությունը, հորմոնալ շեղումները, բնածին արատները, որևէ հիվանդություն կամ տրավմա, բժշկի կողմից նշանակված կամ ինքնուրույն ընդունած դեղորայք, վիրահատական միջամտությունը, հոգնածությունը, սթրեսը: Բոլոր թվարկածները կարող են ազդել նյարդային գրգիռները հաղորդելու և մշակման ենթարկելու օրգանիզմի բնականոն ընթացքի վրա: Սեքսուալ գրգռման խանգարման պատճառներից են նաև ալկոհոլիզմի, շաքարային դիաբետի և երիկամային անբավարարության հետևանքով առաջացող անոթային, նյարդային և հորմոնալ բարդությունները:

Եթե կասկած կա որևէ բժշկական խնդրի առկայության մասին, ապա անպայման պետք է մանրամասն բժշկական հետազոտություն անցնել, որպեսզի ճշտվի ախտորոշումը և բուժման համապատասխան կուրս նշանակվի: Սակայն պետք է նշել, որ երբեմն նույնիսկ ծանր ֆիզիկական խնդրի առկայության դեպքում, միայն մտքի հզոր ուժով հնարավոր է դառնում սեքսուալ զգայություն վերապրել: Կան դեպքեր, երբ անդամալույծին հաջողվել է նոր էրոգեն գոտիներ արթնացնել զգայունակությունը պահպանած մարմնի այլ հատվածներում:

Քանի որ զգացմունքերը և մտքերը ազդում են մարդու զգայական ընկալման վրա, ուրեմն՝ զգայությունը կլինի հաճելի այն դեպքում, երբ միտքը և զգացմունքերը նպաստեն դրան: Եթե տխուր ենք, զայրացած, նեղացած ենք կամ ուղղակի մտազբաղ, դժվար թե զգայական ընկալումները ստանան այնպիսի էրոտիկ երանգավորում, որը կբերի գրգռման ու սեռական հաճույքի: Այս դեպքերում այն ամենը, որ սովորավար մեզ սեքսուալ տրամադրվածություն էր ներշնչում, չեն ունենում նմանատիպ ազդեցություն և հակառակը՝ իջեցնում են սեռական ցանկությունը:

Եթե մենք զգում ենք, որ գրգռվել ենք և գիտակցում, որ այդ պահին անհամապատասխան վայրում ենք, ապա մեր զգայական վերապրումը կարող է թույլ լինել և այս դեպքում այն չի տանի դեպի սեքսուալ գրգռվածություն և օրգազմ: Ու հակառակը, եթե «ընդունված կանոնները խախտելու» գաղափարը գրգռում է մեզ, ապա այդ նույն զգայական ընկալումները այն աստիճանի ուժեղ կարող են լինել, որ հասցնեն օրգազմի:

Եվս մեկ դիտարկում` որոշ մարդիկ նշում են, որ իրենց էրեկցիան/լյուբրիկացիան ավելի արտահայտված է, երբ իրենք «գրգռողի», այլ ոչ թե «գրգռվողի» դերում են: Սա կարող է պայմանավորված լինել վերցնելու հետ փոխկապված պարտքի զգացման հետ, քանի որ գերիշխում է այն միտքը, որ պիտի (չգիտես թե ինչու) անպայմանորեն գրգռվես, երբ քեզ շոյում են: Խորը զգացմունքային կապի խթանումը կարող է ազատել պարտավորվածության զգացումից և նպաստել սեքսուալ ֆունկցիայի հաջող իրականացմանը:

Ցանկացած չլուծված էմոցիոնալ խնդիր ազդում է մեր զգայունակության վրա: Եթե անձը վախենում է մտերմությունից, ապա հնարավոր է, որ նա ավելի հեշտ գրգռվի ու հաճույք ստանա պատահական մարդու հետ սեռական կապ ունենալիս, ինչպես ասում են՝ մի գիշերվա ընկերոջ/ուհու հետ: Մարդիկ, ովքեր վախենում են վերահսկվելուց (կոնտրոլից), գրգռման դժվարություններ են ունենում պարտավորությամբ ամրագրված հարաբերություններում, բայց ոչ երբեք պարտավորություններից զերծ կապերի ժամանակ: Իսկ նրանք, ովքեր վախենում են մերժվելուց, կդրսևորեն ճիշտ հակառակ վարքային ստերեոտիպ՝ ավելի հեշտ կգրգռվեն, եթե «ԶԱԳՍ-ի թուղթ ունեն»:

Զզուգընկերոջ/ուհու հույզերը և պահվածքը նույնպես անդրադառնում են սեքսուալ գրգռման վրա: Բավական է հիշել ինչ ենք զգում, երբ մեր կողակիցը դրսևորում է ձանձրույթի, անտարբերության, սառնության նշաններ կամ էլ պնդում է, որ կինը անպայման պետք է հասնի օրգազմի: Ինչքան էլ նա շոյի, գուրգուրի կնոջը, միևնույն է այս դեպքում չի կարող հասցնել կնոջը օրգազմի: Որովհետև սեռական ակտն այս դեպքում կնոջ համար ունի բացասական ենթատեքստ, այսինքն՝ տեղի է ունենում տղամարդու սեռական ինքնահաստատման գործողություն, առանց հաշվի նստելու կնոջ համաձայնության հետ, դեռ ավելին՝ պարտադրելով, որ նա իր օրգազմով կնքի ինքնահաստատման այդ գործընթացը:

Սեռական գրգռման և օրգազմի խանգարումների պատճառներն այնքան տարբեր և անհատական են, ինչպես մարդը ինքն է: Հնարավոր է, որ միանգամից մի քանի գործոններ են միաժամանակ ազդում և թուլացնում սեքսուալ զգայունակությունը: Դրա համար, յուրաքանչյուր դեպք իր սպեցիֆիկ լուծումն է պահանջում, եթե խոսքը գնում է սեռական գրգռման անբավարարման մասին։

Փակել

Էրեկտիլ դիսֆունկցիա

Էրեկցիայի հետ կապված դժվարությունները տղամարդկանց բոլոր տարիքային խմբերում հաճախ հանդիպող գանգատներից են: Սեռականության դրսևորման ոչ մի խանգարում տղամարդուն այնքան մեծ անհանգստություն և հուսահատություն չի պատճառում, որքան էրեկցիայի հետ կապված խնդիրները: Ամոթի և վախի զգացմունքներ կարող են պաշարել տղամարդուն, եթե նա չի կարողանում հասնել էրեկցիայի կամ պահպանել այն: Տղամարդը կարող է դադարել իրեն տղամարդ զգալուց: Տղամարդու թերարժեքության այդ զգացումի զարգացմանը մեծապես նպաստում է էրեկցիայի խանգարմանը ի սկզբանե տրված իմպոտենցիա ավանդական անվանումը, որ թարգմանաբար նշանակում է «ուժի, հզորության և կարողության կորուստ», քանի որ մեր հասարակության մեջ վերոնշյալ հատկանիշներին հաճախ տրվում է տղամարդկությունը բնորոշող էական և պարտադիր բնութագրիչների դեր: Իմպոտենցիա բառի տղամարդու եսը վիրավորող բաղադրիչը նախընտրելի է փոխարինել էրեկտիլ դիսֆունկցիա անվանմամբ, ինչպես և այսօր կոչում են այս խանգարումը ամբողջ աշխարհում, թեև մինչ օրս իմպոտենցիա բառի կիրառումը մնում է շրջանառության մեջ:

ԲՆՈՐՈՇՈՒՄԸ ԵՎ ՆԿԱՐԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆԸ

Ինչպես նշված է DSM-IV ում՝ «Էրեկտիլ դիսֆունկցիան սեռական գրգռումի պարբերաբար կրկնվող կամ մշտական արգելակումն է սեռական գործողության ընթացքում, որը դրսևորվում է էրեկցիայի ձեռք բերման կամ միչև սեռական հարաբերության ավարտը պահպանման մասնակի կամ լրիվ անկարողությամբ»: Այս բնորոշումը ենթադրում է, որ սեռական ցանկությունը պահպանված է և պայմանները համապատասխան են հաջող սեռական հարաբերություն ունենալու համար: Ձեռնաշարժության ժամանակ հազվադեպ հանդիպող էրեկտիլ դժվարությունները ևս ընդգրկված են այս սահմանման մեջ:

Կարդալ ավելին

Հիվանդությունների միջազգային դասակարգման մեջ էրեկտիլ դիսֆունկցիան նկարագրված է գենիտալ ռեակցիայի բացակայության խորագրում իբրև էրեկցիայի առաջացման և սեռական գործողության ընթացքում բավարար պահպանման դժվարություն:

ԷԴ-ով շատ այցելուներ հաճույքածին են համարում համբուրվելը, շոշափումը և անգամ սեռական օրգաններին անմիջական հպումը, սակայն վերոնշյալ վարքային ակտիվությունները երբեմն կամ ամեն անգամ չեն ուղեկցվում գենիտալ ռեակցիայի առաջացմամբ: Եթե այս տեսակ արգելակումները հաճախ են կրկնվում, կարող է ի հայտ գալ սեռական ցանկության երկրորդային խամգարում՝ իջեցման կամ լրիվ անհետացման տեսքով: Որոշ դեպքերում նմանապես կարող է զարգանալ սեռական փուսափման վարքագիծ, որ կստեղծի արտաքնապես լրիվ ասեքսուալ տղամարդու կերպար:

ԷԴ-ն այնպիսի խանգարում է, որ հնարավոր չէ այն քողարկելը: Այն մտահոգություն է պատճառում նույնիսկ այն եզակի դեպքերում, որոնք անխուսափելի են ցանկացած տղամարդու կյանքում: Էրեկցիայի խանգարմանը տրվող մեկնաբանությունը կարող է տարբեր լինել, ինչից և կախված է, թե զարգացման ինչպիսի ընթացք կունենա ախտանիշը: Շատ տղամարդիկ ցուցաբերում են ընդունելի վերաբերմունք, որը նրանց թույլ է տալիս շարունակել իրենց սեռական կյանքը առանց որևէ արգելքի: Նրանց զուգընկերուհիները սովորաբար է՛լ ավելի պակաս են անհանգստացած: Ինչևիցե, որոշ տղամարդիկ էրեկցիայի խանգարման անգամ մեկ դեպքից հետո սեռական հարաբերությանը մոտենում են իբրև սպառնալից մի փորձության և սկսում վերահսկել իրենց կատարումը սեռական ողջ ակտի ընթացքում: Էրեկցիան կորցնելու վտանգը սեռական վախի պատճառ է հանդիսանում, որը հաճույքի անմիջական զգացողությունից ուշադրությունը շեղում է դեպի առնանդամի պրկվածության աստիճանին հետևելը: Բուժման հիմնական նպատակը կատարողական հենց այս տագնապի վերացումն է:

ԱԽՏՈՐՈՇՈՒՄԸ

Տարբերում են օրգանական և հոգեբանական ԷԴ-ներ: Դրանց արտաքին դրսևորումները սովորաբար նույնն են: Հաճախ շատ ուշադիր և մանրակրկիտ զրույց է պահանջվում՝ ի հայտ բերելու այն ախտորոշիչ տվյալները, որոնք կարևոր կլինիկական նշանակություն ունեն ԷԴ-ի ձևի ախտորոշման համար: Կարևոր է պարզաբանել յուրաքանչյուր մանրամասն հանգամանք, որում առաջանում է ԷԴ-ն:

Այս կապակցությամբ ուշադիր քննարկվում և մեկնաբանվում են այցելուի բոլոր դիտարկումները կապված էրեկցիայի առաջացման հետ: Շատ այցելուներ նշում են, որ ունեն առավոտյան էրեկցիաներ և հեշտությամբ կարող են ձեռնաշարժությամբ զբաղվել մենակ գտնվելիս, մինչդեռ բացարձակապես անկարող են էրեկցիայի հասնելու երբ զուգընկերուհու հետ են: Որոշ դեպքերում էրեկցիայի ձեռք բերումը հաջողվում է, բայց դժվարություն է ներկայացնում այն պահպանելը: Մյուսները կորցնում են այն հագուստը հանելիս, անմիջապես ներթափանցումից առաջ կամ երբ առնանդամը հեշտոցում է, երբ սեռական հարաբերության պահանջ է ներկայացվում կամ էլ, երբ որոշակի տիպի կնոջ կամ որոշակի հանգամանքներում են, որը ինտիմ և վստահություն է պահանջում: Պատահում է, որ գանգատվում են անբավավար պինդ էրեկցիաներից:

Վերոնշյալ ախտորոշիչ տվյալներին անչափ օգտակար հավելում է զուգընկերուհու հետ վարած զրույցը, որի ընթացքում կարող են բացահայտվել նոր մանրամասներ և հաստատվեն արդեն ձեռք բերվածները:

Կանայք տարբեր պատասխան են տալիս իրենց զուգընկերների ԷԴ-ին: Ոմանք հրաշալի գոտեպնդողներ են և հասկացնել են տալիս, որ իրենք կարևորում են տղամարդու անձը և ոչ թե նրա պրկված առնանդամը: Այսպիսի վերաբուրմունքը պատճառային գործոնների շարքից բացառում է զուգընկերուհու մասնակցությունը: Հակադարձ ծայրահեղ վերաբերմունքը պատկանում է այն կանանց, ովքեր սեռապես պահանջկոտ և քննադատ են: Այս կանայք ծայրաստիճան զայրացնում է այն հանգամանքը, որ իրենց զուգընկերը չի բավարարում իրենց սեռական պահանջը: Կան կանայք, ում բավականության միակ աղբյուրը առնանդամի իմիսիայի մեջ է, կանայք, ովքեր առարկում են իրենց զուգընկերոջ կողմից էռոտիկ մեդիայի օգտագործումը, ովքեր հրաժարվում են տղամարդու սեռական օրգանները գրգռելուց: Հաճախ տղամարդուց սպասում են ակնթարթային էրեկցիա և դրա պահպանում մինչև կնոջ բավարարումը: Տղամարդը փորձում է ամեն կերպ բավարարել այդ սպասումները և այդ պատճառով ստեղծվում է մի ճնշում, որն ուժեղացնում է իրագործման տագնապը, արդյունքում առաջանում կամ խորանում է էրեկցիայի խանգարումը:

ՊԱՏՃԱՌԱԾԱԳՈՒՄԸ ԵՎ ՏԱՐԲԵՐԱԿԻՉ ԱԽՏՈՐՈՇՈՒՄԸ

Ինչպես հայտնի է, էրեկցիայի առաջացման հիմքում ընկած է արյան բարձր ճնշման ստեղծումը առնանդամում: Դա պայմանավորված է մի կողմից զարկերակային արյան հոսքի ուժեղացմամբ դեպի առնանդամի փապարային մարմիններ, մյուս կողմից՝ երակային հետհոսքի թուլացմամբ: Արդյունքում արյան զգալի քանակություն «բռնվում է կիսափակ տարածքում», առաջացնելով առնանդամի չափերի մեծացում և պրկում:

Էրեկցիայի առաջացման այս բարդ գործընթացները կարգավորվում են հատուկ կազմակերպված նեյրոֆիզիոլոգիական մեխանիզմներով: Էրեկցիան ողնուղեղային ռեֆլեքս է, սակայն ողնուղեղային կենտրոնները գտնվում են գլխուղեղի կառավարման ներքո: Վերջինս կոորդինացնում է հոգեկան և զգայական ներգործությունները և հանդիսանում է էրեկցիայի հոգեբանական ամրապնդման կամ արգելակման կենսաբանական հիմքը:

Էրեկցիայի կառավարման վերջնական պատասխանատուն ողնուղեղային երկու կենտրոնների նյարդային մեխանիզմներն են: Ողնուղեղային վերին կենտրոնը միջնորդում է հոգե-էրոտիկ ազդակների, իսկ ստորինը՝ տակտիլ ներգործությունները: Երբ ներկայացվում է անբավարար էրեկցիայի կամ էրեկցիայի ինքնաբեր առաջացման դժվարության գանգատ, հարկավոր է ճշտել՝ արդյո՞ք այցելուն օգտագործում է երկու հնարավոր՝ հոգեկան և տակտիլ գրգռման աղբյուրների ամբողջ ներուժը: Երիտասարդ տարիքում սովորաբար հնարավոր է էրեկցիայի հասնել հոգեկան գրգիռներով միայն, մինչդեռ ավելի մեծ տարիքում տղամարդը կարիք ունի լրացուցիչ տակտիլ գրգիռների:

Էրեկցիան տղամարդու սեռական դրսևորումներից ամենախոցելին է: Այն կարող է վնասվել բազմաթիվ պատճառներից՝ ամենատարբեր դեղորայքից, հիվանդագին վիճակներից, հուզական վերապրումներից: Էրեկցիայի այս խոցելությունը պայմանավորված է էրեկտիլ համակարգի կազմավորման բարդությամբ: Այս համակարգի անխափան գործունեության համար հարկավոր է առնանդամի նրբագույն կառուցվածքային ամբողջականություն, կոնքի նյարդային և անոթային բավարար մատակարարում, գլխուղեղում նյարդային մեդիատորների ստույգ հավասարակշռություն, վեգետատիվ նյարդային համակարգի հուսալի գործունեություն, համապատասխան հորմոնալ ֆոնի առկայություն և վերջապես խաղաղ և էռոտիկ տրամադրված հոգեկանի առկայություն:

Քանի որ հոգեբանական և օրգանական ԷԴ-ի արտաքին դրսևորումները նույնն են (բացի նրանից, որ հոգեբանական ԷԴ-ն հաճախ իրավիճակային է), բժշկական քննության ժամանակ հարկավոր է ուսումնասիրել և բացառել բոլոր հնարավոր օրգանական պատճառները:

Գոյություն ունեն էրեկցիայի վրա բացասաբար ազդող մի շարք դեղորայքներ՝ հակահիպերտենզիվները, այդ թվում՝ թիազիդային միզամուղները, բետա-ադրենոբլոկատորները, կենտրոնական սիմպատոլիտիկները, հոգեմետ դեղերը և հատկապես հակադեպրեսանտները: Ալկոհոլը և ծխախոտը նունպես ազդում են էրեկտիլ ֆունկցիայի վրա: Ալկոհոլի թույլ դոզաները, «ընդամենը մեկ կամ երկու բաժակ», թեև ակտիվանում են սեռական ցանկությունը, սակայն կարող են ճնշել էրեկցիան: Քրոնիկ ալկոհոլամոլությունը կարող է վնասել ամորձու հյուսվածքը, բերել տեստոստերոնի մակարդակի իջեցման և իգական հորմոնի արտադրության բարձրացման, ալկոհոլային պոլինեյրոպաթիայի: Սրանք ախտաբանական տեղաշարժեր են, որոնք բացասաբար են անդրադառնում առնանդամի վիճակի և սեռական ցանկության վրա: Ծխախոտամոլությունը առաջացնում է զարկերակների պատերի պնդացում, ներառյալ առնանդամը սնող զարկերակներինը: Ծխողները ավելի մեծ հավանականությամբ են ունենում էրեկցիայի խանգարումներ քան չծխողները:

Էրեկցիայի խանգարմանը կարող են նպաստել որոշ էնդոկրին խանգարումներ, որոնք ուղեկցվում են տեստոստերոնային անբավարարությամբ, հիպերպրոլակտինեմիայով: Շաքարային դիաբետը ԷԴ-ի առաջացման հաճախ հանդիպող պատճառներից է:

Էրեկցիայի խանգարմանը նպաստում են նաև առնանդամի հեմոդինամիկան խախտող վասկուլոգեն մեխանիզմները՝ առնանդամը սնող խոշոր և մանր զարկերակների աթերոսկլերոզը, երակային դրենաժների ձևավորումը, առնանդամի տրավմաները, Պեյրոնի հիվանդությունը, մանգաղաձև բջջային անեմիան:

ԷԴ-ն դիտվում է նաև մի շարք նեյրոգեն խանգարումների դեպքում, որոնց ժամանակ դիտվում է էրեկցիայի ռեֆլեքսը ապահովող նյարդային կենտրոնների, նյարդային ուղիների ախտահարում: Այդ հիվանդություններից են՝ բազմակի սկլերոզը, Պարկինսոնի հիվանդությունը, նեյրովասկուլյար հիվանդությունը, Այցհեյմերի հիվանդությունը, ողնուղեղի և ողնուղեղային նյարդերի տրավմաները:

ԷԴ-ն հանդիպում է նաև դեպրեսիաների ժամանակ:

40 տարեկանից ցածր տղամարդկանց մոտ մեծ է հոգեբանական ԷԴ-ի հավանականությունը, մինչդեռ ավելի բարձր տարիքում հաճախանում է օրգանական ԷԴ-ն, քանի որ այս տարիքում աճում է անոթային ախտահարումների, դիաբետի, սեռական ֆունկցիայի վրա բացասաբար ազդող դեղորայքի ընդունման հավանականությունը:

Ըստ էության ԷԴ-ի ախտորոշումը իրականացվում է բացասման եղանակով՝ հերթով բացառվում են այն հիվանդությունները և հիվանդագին վիճակները, որոնք ի վիճակի են առաջացնելու էրեկցիայի խանգարման նեյրոգեն, վասկուլոգեն և հորմոնալ մեխանիզմներ: Սա բարդ, ժամանակատար և ծախսատար գործընթաց է:

Իրականում շատ քիչ թվով այցելուներ են պահանջում լրիվ ուռոլոգիական քննություն: Փորձառու և հմուտ սեքսոլոգը հոգեկան ԷԴ-ների 90% դեպքում ընդամենը զրույցի հիման վրա կարող է բացառել օրգանական ախտածագումը: Բավական է հաստատել էրեկցիայի խանգարման տատանման փաստը այցելուի հոգեհուզական իրավիճակից ելնելով, որպեսզի գրեթե լրիվ համոզմամբ պնդել հոգեբանական պատճառների դերը Էրեկցիայի խանգարման առաջացման մեջ: Այն այցելուները, ովքեր ԷԴ-ի հիմքում ունեն օրգանական մեխանիզմներ, գանգատվում են սեռական թուլությունից ցանկացած ժամանակ, միչդեռ հոգեբանական ԷԴ-ի դեպքում սեռական թուլությունը հայտնվում է միայն հուզական լարում պահանջող իրավիճակներում: Այս նպատակով այցելուին պետք է մանրամասն քննել ձեռնաշարժության ժամանակ առաջացող, ինչպես նաև ինքնաբուխ էրեկցիաների վերաբերյալ, որոնք կապված չեն էռոտիկ գրգռման հետ և հայտնվում են առավոտյան անմիջապես արթնանալուց հետո, գիշերը՝ քնի արագ փուլի ժամանակ: Եթե այցելուն կամ նրա զուգընկերուհին նշում են իմիսիայի համար բավարար և մնայուն էրեկցիա գոնե մեկ անգամ, օրգանական գործոնների հետագա ուսումնասիրումը իմաստ չունի:

Հոգեբանական գործոնները դեր են խաղում ԷԴ-ի գրեթե բոլոր դեպքերում՝ ինչպես առաջնային օրգանական, այնպես էլ հոգեբանական: Անոթային մեխանիզմներով պայմանավորված մեղմ արտահայտված էրեկտիլ թուլությանը տրվող տագնապալից պատասխանալը ի զորու է իսկապես առաջացնելու լրիվ թուլություն: Ասվածը իրավացի է և հակառակ կոնտեքստով՝ փսիխոգեն ԷԴ-ն բերելով երկարատև սեռական ձեռնպահության կարող է առաջացնել երկրորդային օրգանական խանգարումներ, որոնք պարտադիր պետք է հաշվի առնել բուժման ժամանակ: Հաճախ դժվար է որոշել հոգեբանական և օրգանական գործոնների գերակշռող դերը այս հարցում: Նման դեպքում անհրաժեշտ է վիճակը գնահատել խառը կամ անորոշ ծագման: Սակայն հոգեբանական գործոնին անհրաժեշտ է լուրջ ուշադրության արժանացնել, քանի որ այն ազդում է ախտանիշի ձևավորման և բուժման վրա բոլոր դեքերում, նույնիսկ եթե խնդիրը մաքուր օրգանածին է:

Դեպքերի գերակշռող մասում փսիխոգեն ԷԴ-ի առաջացման անմիջական հոգեբանական մեխանիզմը իրագործման տագնապն է (performance anxiety): Այցելուի մտքերի վերլուծությունը, երբ նա սեռական հարաբերության մեջ է, ցույց է տալիս, որ նրան այդ պահին հուզում է իր էրեկցիայի պահպանման խնդիրը՝ արդյո՞ք կկարողանա պահպանել էրեկցիան մինչև հարաբերության ավարտը: Այսպիսի օբսեսիվ անհանգստությունը էրեկցիայի պահպանման կապակցությամբ այցելուին կենտրոնացնում է սեռական գործողության կատարման վրա և առաջացնում վախի զգացողություն: Քանի որ էրեկցիան խիստ զգայուն է հույզերին, իսկ ցանկացած հույզ ունի ֆիզիոլոգիական ուղեկից, կատարումային տագնապը բերում է առնանդամը արյան ավելցուկից դատարկող ռեֆլեքսների թողարկմանը և արդյունքում էրեկցիան թուլանում է:

Երբեմն իրականացման տագնապը հանդիպում է «մաքուր» ձևով և զույգի հոգեբանական գնահատումը բացահայտում է, որ այցելուն ազատ է հուզական որևէ տեսակ կոնֆլիկտից, իսկ զույգի միջանձնային հարաբերությունները խնդիր չեն հարուցում: Այլ դեպքերում այն ծառայում է իբրև պաշտպանական մեխանիզմ ընդդեմ անգիտակից սեռական կոնֆլիկտի կամ էլ մասն է կազմում միջանձնային հարաբերությունների դինամիկ զարգացման: Այս ամենը պետք է հաշվի առնել ԷԴ-ով այցելուի հետազոտման ժամանակ: ԷԴ-ով և այլ սեռական խանգարումով տղամարդկանց փսիխոպաթոլոգիաները իրարից չեն տարբերվում: Հոգեվերլուծական տեսության համաձայն տղամարդկանց սեռական խանգարումների հիմքում ընկած են չլուծված Էդիպյան բարդույթը և «ամորձատման տագնապը» և շատ հաճախ նման տղամարդկանց մոտ կարելի է դիտարկել ամբիվալենտ վերաբերմունք կանանց նկատմամբ: Էդիպյան բարդույքը կարելի է հայտնաբերել այցելուի ընտանեկան դինամիկայի ուսումնասիրման և նրա հասուն սեռական փոխհարաբերությունների վերլուծության միջոցով: ՈՒշադրության են արժանի այցելուի հարաբերությունները իր մայրիկի հետ, ներկայիս զուգընկերուհու մեջ իր մայրիկի կերպարը տեսնելու կամ իր մայրիկին հիշեցնող կանանցից խուսափելու միտումները, տղամարդկանց հետ մրցակցելու և նրանցից վախենալու դրսևորումները: ԷԴ-ով տղամարդկանց հոգեվերլուծական քննությունը ցույց է տալիս, որ նրանք ակնհայտ կերպով թշնամական կամ ամբիվալենտ վերաբերմունք են տածում կանանց նկատմամբ և կախվածություն ունեն մայրերից:

Շատ տղամարդիկ, որոնք էրեկցիայի հետ կապված դժվարություններ են ապրում, սեռական հաճույքի մասին բացասական տեղեկություններ են ստացել: Այդ պատճառով կարևոր է գնահատական տալ այցելուի հայրական ընտանիքում սեռական կյանքի և սեռական հաճույքի մասին տիրող վերաբերմունքին:

Այն կարծիքը կա, որ կանանց վերջերս «ազատագրված վարքը» կապված է նրանց կողմից սեռական ագրեսիվ պահանջների ներկայացման և դրա հետևանքով տղամարդկանց մոտ ԷԴ-ի տարածման հետ: Պետք է նշել, որ սա չի համապատասխանում իրականությանը: ԷԴ-ով այցելուների կանանց ուսումնասիրումը ցույց է տալիս, որ նրանք երբեմն իրոք ճնշում են իրենց զուգընկերներին սեռական գործողության վատ կատարման համար, բայց պատճառը ոչ թե նրանց ազատագրումն է, այլ նևրոտիկ վիճակը: Երբեմն այդ կանանց մեջ հանդիպում են ավանդական դաստիարակություն և հակասեքսուալ արժեքներ կրողները, որոնք չեն ընդունում ծլիկային գրգռումը և սեռական հարաբերության ողջ պատասխանատվությունը գցում են տղամարդու ուսերին: Այս ամենը տղամարդուն դնում է ահռելի ճնշման տակ և առաջացնում էրեկցիայի դժվարություններ: Այս տղամարդկանց վիճակը բարելավում է, երբ նրանց կանայք «ազատագրվում են» և սովորում են սեռապես ավելի ակտիվ լինել և գրգռել իրենց տղամարդկանց:

Սա չի նշանակում սակայն, որ զուգընկերուհու ագրեսիվ սեռական պահանջները և քննադատ վերաբերմունքը դեր չեն խաղում ԷԴ-ի զարգացման գործում: Ընդհակառակը, շատ կանայք չեն գոտեպնդում իրենց տղամարդկանց, երբ վերջիններիս մոտ դրսևորվում են սեռական ձախողումներ, ավելին, սեռական կյանքը դարձնելով զենք, նրանք փորձում են հաղթող դուրս գալ ամուսնական պայքարում, ինչը էական գործոն է ԷԴ-ի առաջացման և բուժման արդյունավետությունը բարձրացնելու գործընթացում: Այդ պատճառով զույգի սեռական փոխհարաբերության ուսումնասիրումը և զուգընկերուհու հուզական ռեակցիաների ուսումնասիորւմը կարևոր են ԷԴ-ով տղամարդու հետազոտման ժամանակ:

ԲՈՒԺՈՒՄԸ

ԷԴ-ի որոշ ձևեր մեծ արդյունավետությամբ բուժվում են փսիխոթերապիայի միջոցով: Դրանք այն դեպքերն են, որոնք պայմանավորված են թեթև արտահայտված իրականացման տագնապով, որը հետևանք է սեքսուալ ինքնավստահության պակասի և զուգընկերուհու կողմից գործադրվող ճնշման և հիմքում չունեն խորը անգիտակից թշնամանք կանանց նկատմամբ: Այն այցելուները, ում մոտ հայտնաբերվում են խորքային փսիխոպաթոլոգիա և միջանձնային դժվարություններ, պահանջում են ավելի երկարատև և բարդ բուժում, որը ներառում է անգիտակից կոնֆլիկտների լուծում:

Էրեկցիայի օրգանոգեն կամ փսիխոթերապիայի նկատմամբ կայուն փսիխոգեն ԷԴ-ի դեպքում բացի փսիխոթերապիայից կիրառվում են դեղորայքային և ֆիզիոթերապևտիկ բուժական մեթոդներ: Մասնավորապես մեծ կիրառում են գտել ֆոֆոդիեսթերազ-5-ի արգելակիչների կիրառումը՝ սիլդենաֆիլ, տադալաֆիլ, վարդենաֆիլ: Օգտագործվում են միջոցներ, որոնք ունեն ակտիվացնող ազդեցություն ԿՆՀ-ի վրա՝ ժենշենի արմատներ, էլեուտերոկոկի մզվածք, պանտոկրին, պրոզերին, սեկուրինին, լոշտակ և այլ: Կիրառվում է վիտամինոթերապիա, ինչպես նաև աֆրոդիզիակներ՝ յոհիմբին: Երբեմն նշանակվում են հորմոնալ պրեպարատներ՝ գոնադոտրոպիններ, անդրոգեններ և դրա սինթետիկ անալոգներ, անաբոլիկ ստերոիդներ: Որոշ դեպքերում կիրառվում է ռեֆլեքսոթերապիա:
Ողնուղային տրավմաների կամ տեղային դիստրոֆիկ պրոցեսների հետևանքով զարգացող Էրեկցիայի խանգարումը վերականգնվում է արտաքին պրոթեզավորման միջոցով: Դիմում են նաև վիրաբուժական միջոցառումներին, որոնք ունեն հիմնականում 3 ուղղություն՝
1. Սեռական անդամի կավեռնոզ մարմինների ռեվասկուլյարիզացիա
2. Կավերնոզ մարմինների երակային հոսքի քչացում
3. Սեռական անդամի էնդոպրոթեզավորում (էնդոֆալոպրոթեզավորում)

Փակել

© 2017 | ՆարինԷ Ներսիսյան | Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են |

Besucherzahler
счетчик посещений