ՆԱՐԻՆԷ ՆԵՐՍԻՍՅԱՆ

Երկու հատվող բուրգերից ծնվում է Նորը

Tag: օրգազմ

Անկեղծ զրույց` առողջ հարաբերություններ

Ինչո՞ւ մարդիկ չեն կարողանում առանց ամաչելու և անհարմար զգալու խոսել օրգազմի մասին: Ե’վ տղամարդիկ, ե’վ կանայք հաճախ դժվարությամբ են զրույց ծավալում սեռական հարաբերությունների, հատկապես, օրգազմի մասին: Միամիտ, անպարկեշտ կամ անհեթեթ երևալու վախը դրդում է, որ շատերն այս հարցում որդեգրեն պաշտպանողական մարտավարություն և նույնիսկ դիմեն այնպիսի ծայրահեղ անհեթեթ հնարքների` ինչպես հումորն ու սարկազմն են: Այս կերպ շատերը փորձում են շեղել, խուսափել կամ խեղաթյուրել առկա խնդրրը: Սեռական կարիքների, ցանկությունների ու մտահոգությունների շուրջ անհրաժեշտ քննարկման հանդեպ վախն ու խուսափողականությունը կարող է հիմնովին վնասել ու խաթարել մտերիմ ու ջերմ փոխհարաբերությունները: Երկարատև հարաբերությունների ընթացքում զույգերն անցնում են կյանքի տարբեր փուլեր և հաղթահարում տարատեսակ մարտահրավերներ` հղիություն, երեխայի ծնունդ, առողջության կորուստ, ծերացում և հենց այս պարագայում է, որ սեռական հարաբերությունների շուրջ անկեղծ քննարկումների ու զրույցների բացակայությունը կարող է ստեղծել այնպիսի մթնոլորտ, որը կհանգեցնի մտերմության խաթարման, օտարացման ու հարաբերությունների վատթարացման:

Թեև գոյություն չունի օրգազմի վերաբերյալ զրույց ծավալելու համար որևէ հստակ ու կատարյալ ձևաչափ, որը կարելի է առաջարկել զույգերին, բայց մի բան անառարկելի է` բացառապես անօգուտ է նմանատիպ զրույցներն ու քննարկումները սկսել քննադատությամբ կամ մեղադրանքով: Առավել նպատակահարմար է զրույցի մեկնարկը տալ հաճոյախոսությամբ, օրինակ` «Ինձ իսկապես շատ է դուր գալիս, երբ դու…» կամ «Ինձ համար հաճելի է, երբ դու…» կամ նմանատիպ այլ ոգևորող ձևակերպումներ: Փոխադարձ վստահության և հարգանքի շնորհիվ կարելի է հաղթահարել ամաչկոտությունը և ծավալել արդյունավետ քննարկում: Սեռական ցանկությունների, նախապատվությունների, համոզմունքների շուրջ զրույցն ու քննարկումը կարող են ջերմ և անկեղծ փոխհարաբերությունների ձևավորման կարևոր նախապայման դառնալ և ձևավորել այնպիսի մտերմություն, որով զույգերը կուզենան կիսվել հենց օրգազմի պահին:

Պետք է միշտ փայփայել ու սրտացավությամբ պահպանել առողջ սեռական հարաբերությունները: Սեքսը մեր ողջ կյանքի ընթացքում զբաղեցնում է կարճ ժամանակ, բայց այն շատ կարևոր ժամանակ է:

Օրգազմի ուժգնություն և ժամանակ

Բժիշկ-սեքսոլոգի կլինիկական պրակտիկայում ամենահաճախ տրվող հարցերից մեկն էլ վերաբերում է սեռական գրգռման չափի ավելացմանն ու լիարժեք օրգազմին:

Գոյություն ունեն մի շարք գործոններ, որոնք խթանում են սեռական գրգռումը և օրգազմը դարձնում ավելի ուժգին: Շատ կարևոր է ընդունել, որ ուղեղը մարդու ամենագլխավոր սեռական օրգանն է: Մենք այն կարող ենք հեղեղել մարմնական, հուզական, իմացական, ինչպես նաև, դեղորայքային խթանիչներով, որոնք կարող են հավելել օրգազմի ուժգնությունը:

Կանանց հեշտոցի, ծլիկի, արգանդի վզիկի, պտուկների, կրծքերի, շրթունքների և սեռազգայունությամբ օժտված այլ հատվածների համատեղ և զուգահեռ գրգռման միջոցով կարելի է երկարացնել և ուժեղացնել հեշտանքը:

Տղամարդիկ ավելի բուռն հեշտանք են ապրում, երբ առնանդամի գրգռումը ուղեկցվում է փոշտի, ամորձիների, շագանակագեղձի, պտուկների, շրթունքների և սեռազգայունությամբ օժտված անհատական այլ հատվածների միաժամանակյա գրգռմամբ:

Մարմնի այս մասերի զուգորդված գրգռման ազդեցությունը կուտակային է, որովհետև այդ հատվածներից բազմաթիվ զգայական նյարդերի միջոցով փոխանցվող գրգիռները աստիճանաբար հավաքվելով՝ ուղեղի վրա գումարային ներգործություն են ունենում: Մարմնական գրգռումները հոգեկան պատկերներով ու երևակայությամբ զուգորդելը կարող է լրացուցիչ ներգործություն ունենալ:

Շատ մարդկանց համար գերագույն սեռախթանիչը հենց անկեղծության, քնքշության, փոխադարձ հոգատարության, ազնիվ միջանձնային հարաբերությունների վրա հիմնված ճշմարիտ սերն է: Սիրող զույգերը գրեթե միշտ ունեն բավարարված սեռական հարաբերություններ: Սեռական կյանքում ոչինչ չի կարող փոխարինել փոխադարձ ու ճշմարիտ սիրով ու կրքով տոգորված մարմնական մերձեցմանը, ինչպես որ ոչինչ չի կարող այնքան արագ քայքայել սեռական հարաբերությունները, որքան` անհարգանքն ու անվստահությունը:

Միանշանակ դժվար է նշել, թե սեռական հարաբերության ընթացքում օրգազմի հասնելու համար ինչքան ժամանակ է պահանջվում, որովհետև այն շատ տարբեր է և ունի խիստ անհատական բնույթ: Կան մի քանի կարևոր գործոններ, ինչպիսին են տարիքը, սեռական փորձառությունը, ընդհանուր առողջական վիճակն ու ընդունվող որոշակի դեղամիջոցներ, որոնք էական ազդեցություն ունեն օրգազմի հասնելու ժամանակաընթացքի վրա:

Կարդալ ավելին

Թե’ տղամարդիկ, թե’ կանայք կարող են տարատեսակ հնարքներով ինքնակամ ձգձգել օրգազմի հասնելու ժամանակաընթացքը: Հինդուիզմում գոյություն ունեն մի շարք տեխնիկաներ, ինչպես օրինակ` Տանտրան, որը թույլ է տալիս կառավարել սերմնաժայթքման և օրգազմի ռեֆլեքսները, քանի որ կրոնական նկատառումներից ելնելով սեռական մերձեցմանը հատուկ նշանակություն է հաղորդվում: Վերջին տարիներին արևմուտքը նույնպես փորձում է փոխառել հարյուրամյակների ընթացքում ձևավորված արևելյան այս յուրահատուկ ունակություններն ու հմտությունները:

Օրգազմի հասնելու համար տղամարդկանց հիմնականում պահանջվում է 2-10 րոպե տևողությամբ սեռական մերձեցում: Այն տղամարդիկ, ովքեր ունեն օրգազմը ձգձգելու փորձառություն, հնարավոր է գրգռման աճ ունենան մեկ ժամ կամ նույնիսկ ավելի երկար ժամանակաընթացքում:

Տղամարդը` ում սերմնաժայքումը տեղի է ունենում միջին տևողությամբ մերձեցման ընթացքում, ավելի հեշտությամբ է կարողանում վերահսկել սերմնաժայթքումը:

Մի շարք ուսումնասիրություններ պարզել են, որ կանանց մեծ մասը օրգազմի հասնելու համար ավելի երկարատև գրգռման կարիք ունի: Մինչդեռ որոշ կանայք ինքնագրգռման միջոցով կարող են օրգազմի հասնել 30 վայրկյանում, իսկ մեծ թվով կանայք օրգազմի են հասնում 20 րոպեի ընթացքում:

Օրգազմի տևողությունը ըստ հեղինակավոր գիտնականներ՝ Մաստերս և Ջոնսոնի, կանանց դեպքում կազմում է 3-15 վայրկյան, մինչդեռ տղամարդկանց մոտ այն ավելի կարճատև է: Օրգազմի տևողության վրա ազդող գործոններն են՝ տարիքը, սեռական ժուժկալության տևողությունը, սեռական խթանման տեսակը և ինչպես է այն առաջացել՝ զույգով հարաբերման, թե՞ ձեռնաշարժության արդյունքում: Տարիքի հետ օրգազմի տևողությունը կարճանում է:

Աղբյուրը՝ “The Orgasm” by Beverly Whipple et all գրքից:

Փակել


Անհետանո՞ւմ է արդյոք օրգազմ ապրելու կարողությունը տարիքի հետ

Մարդկանց սեռական վարքագիծն ու օրգանիզմի ծերացումն ուսումնասիրող շատ հետազոտություններ գտնում են, որ սեռական ֆունկցիան սկսում է աստիճանաբար նվազել, երբ մարդը հատում է երեսուն կամ քառասուն տարեկանի շեմը, չնայած ոմանք կարող են օրգազմ ապրել նույնիսկ 90 տարեկանում: Ծերացմանը զուգահեռ ե’վ տղամարդիկ, և’ հատկապես կանայք, հիվանդության կամ մահվան պատճառով հաճախ կորցնում են իրենց զուգընկերոջը, որն էլ հանգեցնում է սեռական ակտիվության նվազեցման:

Շատ կանանց մոտ տարիքին զուգահեռ նվազում է սեռական ցանկությունը, սեռական հարաբերության և օրգազմ ապրելու հաճախությունը: Տարեց կանանց շրջանում (միջին տարիքը 81) կատարված հետազոտության արդյունքները վկայում են, որ միայն այդ տարիքի կանանց 18% դեռևս սեռապես ակտիվ, ովքեր էլ զբաղվում էին ձեռնաշարժությամբ: Տարեց կանաց սեռական խանգարման պատճառները պայմանավորված են նաև սեռական ստերոիդների սեկրեցիայում էստրոգենի և անդրոգենի նվազմամբ: Օրինակ հեշտոցի չորությունը և ցավոտ սեռական հարաբերությունը կարող են պայմանավորված լինել էստրոգենի քանակի նվազման։

Սեռական ֆունկցիայի և օրգազմի հաճախականությունը տղամարդկանց մոտ նույնպես տարիների ընթացքում նվազում է: Այնուամենայնիվ, տարեց տղամարդիկ՝ (միջինը 80 տարեկան) նույն տարիքի կանանց համեմատ, երկու անգամ ավելի սեռաակտիվ են (տղամարդկանց 41%, կանաց 18%): Տարեց տղամարդկանց մոտ հիմնական սեռական խնդիրը էրեկցիայի խանգարումն է:

Հնարավո՞ր է սերմնաժայթքում առանց օրգազմի կամ օրգազմ` առանց սերմնաժայթքման

Այո, ինչպես որ հնարավոր է առանց օրգազմի հասնել սերմնաժայթքման, այնպես էլ` առանց սերմնաժայթքման հնարավոր է հասնել օրգազմի: Գոյություն ունեցող որոշ խնդիրներ կարող են պահպանված էրեկցիայի և օրգազմի դեպքում արգելակել սերմնաժայթքումը: Նման խնդիրները տարաբնույթ են` շագանակագեղձի վիրահատությունը, հոգեբանական որոշ արգելակումներ, օրինակ` տղամարդը մոլեռանդորեն կենտրոնացած է հիգիենայի վրա և սերմնաժայթքումը համարում է աղտոտող երևույթ: Գոյություն ունեն նաև որոշ հոգեսեքսուալ խնդիրներ` զուգընկերուհու հղիանալու հավանականությամբ պայմանավորված վախը, վերահսկողությունը կորցնելու վախը, կամ սոցիալ-մշակութային արգելքները: Սերմնաժայթքման բացակայությունը կարող է նաև նևրոլոգիական խնդիրների` բազմակի սկլերոզի, ողնաշարի վիրահատության, ուղեղի կաթվածի կամ հորմոնալ խանգարման հետևանք լինել:

Հակառակ վերոնշյալի, գոյություն ունեն որոշ պատճառներ, որոնց հետևանքով տղամարդը կարող է առանց էրեկցիայի և օրգազմի հասնել սերմնաժայթքման: Նման խնդիրներից է վաղաժամ սերմնաժայթքումը, երբ նախքան էրեկցիայի հասունացումը կամ առնանդամի բավականաչափ գրգռումը տեղի է ունենում սերմնաժայթքում: Հոգեբանական որոշ գործոններ` գերգրգռվածությունը, մերձեցման հանդեպ վախը, հարաբերություն կառուցելու անկարողությունը, ինչպես նաև շիզոֆրենիան, սեռական օրգանների վիրահատությունից հետո ի հայտ եկած բարդությունները, հորմոնալ խանգարումները, նևրոլոգիական խանգարումները, ուղեղի և ողնաշարի վիրահատությունը, շաքարային դիաբետը, թմրանյութերի և ալկոհոլի չարաշահումը, նույնպես կարող են առանց օրգազմի սերմնաժայթքման հիմնավոր պատճառ դառնալ:

Որոշ տղամարդիկ միտումնավոր են օրգազմը առանձնացնում սերմնաժայթքումից: Նրանք այդպես են վարվում` հետաձգելով այն վերջին կետը, որից հետո այլևս հետդարձ չկա: Այդ վերջնակետը «սերմնաժայթքման անխուսափելիության» կետն է և կանոնավոր վարժեցնելով` հնարավոր է դառնում լիովին վերահսկել սերմնաժայթքումը: Նման կերպ սերմնաժայթքումը երկարաձգող տղամարդիկ կարևորում են իրենց զուգընկերուհու հետ հաճելի ու երկարատև սեռական մերձեցումը, որի հիմքում առավել խոր և առավել զգայական սեռական մտերմությունն ու ճանաչողությունն է:

Կանանց հեշտանքի խանգարում

Հեշտանքի փուլի խանգարումները լայնորեն տարածված են: Կլինիկական փորձը վկայում է, որ 40-ից ցածր տարիքի այցելուների մեջ կանանց հեշտանքի խանգարումները և տղամարդկանց վաղաժամ սերմնաժայթքումը, ըստ էության, ամենից հաճախ հանդիպող սեռական գանգատներն են:

ԲՆՈՐՈՇՈՒՄԸ ԵՎ ՆԿԱՐԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆԸ

DSM-IV-ում կանանց հեշտանքի խանգարումները, որոնք պայմանավորված են հոգեբանական գործոններով, բնութագրվում են հետևյալ ձևով «Հեշտանքի պարբերաբար կամ մշտական արգելակում, որը դրսևորվում է սեռական ակտիվության ժամանակ հեշտանքի ուշացումով կամ լրիվ բացակայությամբ, երբ դրան նախորդում է բժշկի կողմից իբրև ադեկվատ գնահատված գրգռանքի փուլը»:

Այս ախտորոշումը չի համապատասխանում նախկինում լայնորեն կիրառվող ֆրիգիդություն անվանը, քանի որ այս կանայք կարող են սիրել, հետաքրքրված են տղամարդկանցով և սեռական կյանքով, ունեն էռոտիկ հաճույք զգալու կարողություն: Սիրախաղի ժամանակ նրանք ի վիճակի են գրգռվելու և ունենալու հեշտոցի խոնավացում, իբրև սեռական գրգռմանը տրվող պատասխան ռեակցիա: Այլ խոսքերով ասած սեռական ցիկլի սկզբնական երկու, այն է՝ ցանկության և գրգռանքի փուլերը, խանգարված չեն, և միակ ներկայացվող գանգատը հեշտանքի հասնելու դժվարությունը կամ անկարողությունն է:

Կարդալ ավելին

Կանանց հեշտանքի շեմը ունի տարբեր մակարդակներ:
1. Փոքր թիվ կազմող որոշ կանայք կարող են հեշտանք ունենալ առանց սեռական օրգանների անմիջական տակտիլ գրգռման, բավարար է էռոտիկ երևակայությունը կամ կրծքագեղձերի համբուրումը և գրգռող շոշափումը:
2. 20-30% կանայք ունակ են սեռական հարաբերության ընթացքում հասնելու հեշտանքի միայն հեշտոցային գրգիռների կուտակման արդյունքում (հեշտոցային հեշտանք) առանց ծլիկի որևէ գրգռման:
3. Հաջորդաբար գալիս է այն կանանց խումբը, ովքեր ի վիճակի են հասնելու հեշտանքի իրենց զոըգընկերոջ հետ, եթե սեռական հարաբերությունը պարտադիր ուղեկցվի ծլիկի անմիջական գրգռմամբ (խառը՝ հեշտոցա-ծլիկային կամ միայն ծլիկային հեշտանք):
4. Հետևյալ խմբի կանայք չեն կարող հասնել հեշտանքի սեռական հարաբերության ժամանակ, նույնիսկ եթե այն ուղեկցվում է ծլիկի գրգռմամբ: Սակայն առանձին լինելու դեպքում, առանց զուգընկերոջ ներկայության, էռոտիկ երևակյությունների և ձեռնաշարժության միջոցով նրանք կարող են հեշտանք ունենալ:
5. Վերջին խմբի կանայք բացարձակ անօրգաստիկ են, նրանք երբևէ հեշտանք չեն ունեցել: Ըստ ամերիկյան մի հետազոտության տվյալների (Fisher, 1973), այս խումբը կազմում են ամերիկուհիների մոտավորապես 8%-ը:

Սեռական պատասխանի վերջին երկու տարբերակները որոշակի վերապահումով համարվում են ախտաբանական, և այդ կանանց կարելի է առաջարկել բուժում: Բուժման ենթակա են նաև այն հեշտանքի խանգարումները կանանց մոտ, որոնք իրավիճակային են, այսինքն հեշտանքն առաջանում է միայն որոշակի պայմաններում, որոշակի զուգընկերոջ, բայց ոչ իրենց ուզեցած զուգընկերոջ հետ: Հոգեվերլուծաբանությանը ուղղորդված որոշ մասնագետներ գտնում են, որ բոլոր դեպքերում, երբ ներթափանցման ժամանակ հեշտանքն անհնարին է առանց ծլիկի լրացուցիչ գրգռման, կարիք ունեն բուժման, չնայած, որ այդ պարագայում նրանք հասնում են հեշտանքի: Այնուհանդերձ, ժամանակակից սեքսալոգիայում մասնագետների միջև գոյություն ունի փոխհամաձայնություն, որ ծլիկի լրացուցիչ գրգռման պահանջը հեշտանքի հասնելու համար նորմայի սահմաններում է և նմանատիպ կանայք ենթակա չեն բուժման:

Կլինիկական փորձը ցույց է տալիս, որ սեռական հարաբերության ժամանակ հեշտանք չունեցող որոշ կանայք կարող են ձեռք բերել այդ ունակությունը, ուստի պետք է ստանան համապատասխան բուժման հնարավորություն, մինչդեռ որոշներին բուժելը իմաստ չունի: Այն հարցը, թե հարկավո՞ր է բուժել հեշտանքի խանգարումը, թե՝ ոչ, պարզ է դառնում այցելուի հետազոտության ժամանակ:

Կանանց և տղամարդկանց կողմից հեշտանքի խանգարումներին տրվող հուզական պատասխանները տարբեր են: Ի տարբերություն տղամարդկանց, ում մեծ մտահոգություն է պատճառում սերմնաժայթքման բացակայությունը սեռական գրգռվածության գագաթնակետին, որոշ կանանց պարագայում, հեշտանքի բացակայությունը ամենևին չի բերում դժգոհության և սեռական անբավարարվածության առաջացման, նրանց չի անհանգստացնում սեռական գրգռման հետևանքով փոքր կոնքում ի հայտ եկած լարվածության և անհարմարավետության զգացումը: Իհարկե որոշ դեպքերում սա մերժման պատասխանի արդյունք է, սակայն կան նաև կանայք, որոնց իսկապես սեռական բավարարվածություն են ապրում հեշտանքի բացակայության պարագայում: Սա ոչ անպայման է ախտաբանական պասիվության նշան: Կնոջ կարծիքը այս հարցի շուրջ պետք է հաշվի առնել և հարգել: Այս կանայք ոչ մի դեպքում չպետք է հարկադրվեն բուժման իրենց ամուսինների կամ «լավգիտակ» մասնագետների կողմից: Ինչևիցե, կանանց մյուս մասը իրենց վիճակից հուսահատության են մատնվում, երբեմն մինչև հիվանդագին ֆիքսումի աստիճան: Նրանք գանգատվում են փոքր կոնքում անհարմարավետության, լարվածության զգացումից և բարկանում են իրենց զուգընկերոջ վրա, քանի որ սեռական հարաբերությունը վերջինիս համար միշտ ավարտվում է հեշտանքի բերկրալից զգացումով, ինչից իրենք անարդարացիորեն զուրկ են:

Երբեմն զուգընկերոջ մտահոգությունը կնոջ հեշտանքի խանգարման կապակցությամբ գերազանցում է կնոջ հուսահատությանը: Զուգընկերը կարող է եզրակացնել, որ դրանում կա իր մեղքի բաժինը: Սա հաճախ պատահում է այն դեպքերում, երբ տղամարդը սխալմամբ կարծում է, որ կնոջ հեշտանքը տղամարդու պատասխանատվությունն է, ինչ-որ մի բան, որ տղամարդը պետք է «տա» կնոջը: Այս տիպի մտածելակերպը հղի է տղամարդու մոտ թերարժեքության բարդույթի առաջացման վտանգով և սեռական խանգարման զարգացման համար նպաստավոր հող է ստեղծում:

Զուգընկերոջ վերաբերմունքը կարևոր ախտորոշիչ չափանիշ է: Թեև նա ինքը չի առաջացրել զուգընկերուհու հեշտանքի խանգարումը, բայց նրա բացասական և ճնշող վարքը կարող է լուրջ խոչընդոտ հանդիսանալ բուժման ճանապարհին, մինչդեռ նրա աջակցությունը և համագործակցությունը արժեքավոր ներդրում կունենան բուժման մեջ:

Տարբերում են առաջնային և երկրորդային անհեշտանքիա: Առաջնային անհեշտանքիայի դեպքում կինը երբևիցե հեշտանք չի ունեցել, երկրորդայինի դեպքում նախկինում առանց որևէ դժվարության հեշտանքի հասնող կինը ինչ-որ պատճառներով դադարում է հեշտանք ապրել ներկայումս:

ՏԱՐԲԵՐԱԿԻՉ ԱԽՏՈՐՈՇՈՒՄԸ

Ընդհանուր առմամբ, կնոջ հեշտանքը եզակի հիվանդություններ և դեղորայք են ի վիճակի խանգարելու: Այս համախտանիշը հիմնականում ունի հոգեբանական արմատներ:

Հեշտանքի խանգարումից գանգատվող կանանց համարյա կեսը ի վիճակի են հեշտանք ունենալու ձեռնաշարժության ժամանակ և չեն հաջողում հեշտանքի հասնել զուգընկերոջ հետ սեռական հարաբերության ընթացքում: Այս դեպքերում ֆիզիկական պատճառներ փնտրելը նպատակահարմար չէ: Սակայն կինը, որ երբևիցե որևէ պայմանում չի հաջողել հեշտանք ունենալ, պետք է բժշկական հետազոտություն անցնի բացառելու համար այն հիվանդագին վիճակները, որոնք կարող են բերել դրան: Հավանական է նաև հիվանդագին վիճակի մեղավորությունը երկրորդային անհեշտանքիայի ժամանակ:

Դեղորայքներից հեշտանքի առաջացումը ի վիճակի են խանգարելու ՄԱՕ-ինհիբիտորները (հակադեպրեսանտներ) և ալֆա-ադրենոբլոկատորները (հակահիպերտենզիվներ):

Հետևյալ հիվանդագին վիճակները կարող են ուշացնել կամ անհնարին դարձնել հեշտանքի առաջացումը.
1. Ծլիկի բնածին անոմալիաները
2. Ծլիկի ֆիմոզը
3. Հեշտանքի ռեֆլեքսն ապահովող նյարդային ուղիների և ողնուղեղային կենտրոնների ախտահարումը նյարդային դեգեներատիվ հիվանդությունների, տրավմաների, ուռուցքային պրոցեսների հետևանքով
4. Սեռական օրգանների վիրահատական վնասումները (ուռուցքային հիվանդությունների ռադիկալ վիրահատումներ)
5. Շաքարային դիաբետի հետևանքով ծլիկի նյարդերի դեգեներատիվ փոփոխությունները

Վերոնշյալ դեպքերում հիվանդության հիմնական նշանների առկայությունը տարբերակիչ ախտորոշման հավաստի հիմք են հանդիսանում:

ՊԱՏՃԱՌԱԳԻՏՈՒԹՅՈՒՆԸ

Հեշտանքի առաջնային խանգարման օրգանական ախտածագումը շատ ցածր հավանականություն ունի: Ուստի երբ հետազոտության ընթացքում բացառվում են որևէ սպեցիֆիկ հիվանդության կամ դեղորայքի հնարավոր ազդեցությունը և սեռական օրգանների անատոմիան նորմայի սահմաններում է, այցելուին անմիջապես ցուցվում է սեքս-թերապիայի կուրս, որն այս պարագայում ամենաարդյունավետ բուժական միջոցն է: Իսկ եթե կինը նախկինում հեշտանքի հետ կապված խնդիրներ չի ունեցել և այժմ էլ չկա հոգեբանական որևէ լուրջ պտճառ, որն ի վիճակի լիներ խաթարելու հեշտանքը, ամենայն հավանականությամբ հեշտանքի խանգարումը հետևանք է որևէ բժշկական խնդրի: Այս դեպքում զգուշորեն պետք է բացառվեն վերոնշյալ օրգանական պատճառները, ներառյալ շաքարային դիաբետը, բազմակի սկլերոզը, ողնուղեղի ուռուցքային և դեգեներատիվ հիվանդությունները:

Կնոջ հեշտանքի արգելակման հիմնական հոգեբանական մեխանիզմը սեռական հարաբերության ժամանակ օբսեսիվ ինքնազննումն է, որը մեծ հաջողությամբ արգելակում է հեշտանքի ռեֆլեքսի թողարկումը:

Մյուս հիմնական պատճառը այն է, որ այցելուն չի ստանում բավարար սեռական գրգռում, հատկապես ծլիկի շրջանում: Սա պատահում է այն զույգերի մոտ, ովքեր սխալմամբ կարծում են, թե հեշտանքի առաջացման համար բավարար է ընդամենը առնանդամի ներթափանցումը հեշտոց, առանց սիրային նախերգանքի և ծլիկի ուղեկցող գրգռման: Այլ դեպքերում, ամոթի և անապահովության զգացումից դրդված կինը չի ասում զուգըկերոջը, թե հատկապես ի՞նչ է իրեն հարկավոր սեռական գրգռման և հեշտանքի հասնելու համար:

Որոշ անօրգաստիկ կանայք ի վիճակի չեն էռոտիկ երևակայության: Մյուսները նշում են, որ սեռական հարաբերության ժամանակ անցանկալի և անիմաստ մտքեր են ներխուժում իրենց միտքը: Այլ դեպքերում ծլիկի շոշափումը չեզոք և նունիսկ տհաճ զգացողություններ է առաջ բերում, որը նյարդայնացնում է կնոջը: Կարելի է եզրակացնել, որ այս կանայք էռոտիկ զգացողություների դեմ զարգացրել են պաշտպանական մեխանիզմներ և վախենում են իրենց ազատություն տալ՝ սեռական գրգռմանը տրվելու և անկաշկանդորեն վայելելու սեռական հաճույքը (վախ կառավարելիությունը կորցնելու վտանգից, վախ ինտիմությունից):

Զուգընկերոջ հետ հաղորդակցվելու անկարողությունը կամ ցանկության բացակայությունը նույնպես զուգակցվում են անհեշտանքիայի հետ: Խորը ներհոգեբանական կոնֆլիկտները, որոնք ընկած են շփման անկարողության հիմքում, բացահայտվում են ընտանիքի և փսիխոսեքսուալ զարգացման պատմությւոնից, զույգի միջանձհային հարաբերությունների գնահատումից: Մանկության ձեռնաշարժության և սեռական այլ դրսևորումների դեմ ծնողների խստիվ արգելքները և բացասական վերաբերմունքը ներհոգեբանական կոնֆլիկտների աղբյուր են: Այդպիսի կոնֆլիկտներ հաճախ տեղ են գտնում սեռական խանգարումով կանանց փսիխոսեքսուալ զարգացման պատմության մեջ: Այս կանանցից շատերը ունեն թշնամական կամ հեռակա հարաբերությւոններ իրենց մայրերի հետ, ում կողմից նրանք երբեք խրախուսանք չեն ստացել իրենց արթնացող սեռականության վերաբերյալ:

Կանանց սեռական խանգարումների առաջացման հիմքում հոգեվերլուծությունը նշանավոր դեր է տալիս անգիտակից նևրոտիկ գործընթացներին (էդիպյան բարդույթներ): Ըստ հոգեվերլուծական տեսանկյունի սեռականության դեմ պաշտպանական մեխանիզմների հիմքում ընկած են «հայրական փոխադրումները», որի արդյունքում հանձինս զուգընկերոջ կինը տեսնում է իր հորը: Իրականում, շփման և սեռական խանգարումներ ունեցող որոշ կանանց հարաբերությունները իրենց հայրերի հետ ակնհայտորեն փակ են կամ կրում են երկիմաստ բնույթ:

Հաճախ այս կանանց ընթացիկ հարաբերություններում տղամարդկանց հետ նկատվում է հաճույքի զգացման արգելակումներ, մտերմության և հավատի դրսևորման ամբիվալենտություն: Որոշ կանայք տղամարդկանց հետ մրցակցության մեջ են մտնում և զուգընկերոջ նկատմամբ ունենում են անվստահության, վախի և երկմտանքի պահեր: Սա հաճախ գալիս է մեր հասարակության, հատկապես տղամարդկանց, անարդարացի վերաբերմունքից հանդեպ կնոջ ձեռք բերումները, որոնք կանանց մոտ ծնում են բարկության և ագրեսիայի դրսևորումներ տղամարդկանց նկատմամբ:

Անձի այնպիսի գծեր, ինչպիսիք են գերինքնակառավարումը կարող են առաջ բերել «տրվելու ազատության» դժվարություններ անհեշտանքիկ կանաց մոտ:

ԲՈՒԺՈՒՄԸ ԵՎ ԿԱՆԽԱՏԵՍՎՈՂ ԵԼՔԵՐԸ

Անհեշտանքիայի բուժումը պետք է նպատակաուղղված լինի վախերի և սխալ պատկերացումների ուղղմանը: Այն պետք է օգնի կնոջը բարձրացնելու իր հաստատականությունը (պնդելու իր ցանկությունները) և սեռական նախաձեռնությունը: Կնոջ մեջ պետք է ամրացնել այն համոզմունքը, որ սեռական ակտիվությունը հավասարապես ծառայում է իր հաճույքին: Մի քանի սեռական վարժությունների միջոցով կինը կարող է ճանաչել իր սեռական նախընտրությունները և պատասխանները, սեռական բավարարվածության հասնելու միջոցները:

Հեշտանքի խանգարումները կանանց մոտ բուժվում են մեծ արդյունավետությամբ: Գրեթե բոլոր ընդհանրապես անօրգաստիկ կանայք կարող են սովորել, թե ինչպես հասնել հեշտանքի, նույնիսկ եթե պատճառը խորը ներհոգեբանական և միջանձնային խնդիրներն են: Բուժման արդյունավետության կանխատեսումը փոքր-ինչ դժվար խնդիր է, քանի որ այն կախված է զույգի փոխհարաբերություների բնույթից և երբեմն կարող է պահանջել ավելի բարդ ու երկարատև բուժում, որն ընդգրկում է նաև զուգընկերոջը:

Փակել

Կեղծված հեշտանք

Կան մարդիկ, ովքեր գտնում են, որ սեռական մերձեցումը վերարտադրողական գործառույթ է, նման մարդիկ սեռական մերձեցմանը վերաբերվում են իբրև կնոջ ամուսնական պարտականություն: Այսօր, սակայն, շատ զույգեր համարում են, որ սեռական կյանքը նրանց ամուսնական երջանկության կարևոր բաղադրիչն է և իրենց սեռականության դրսևորման գլխավոր ուղին: Այս առումով զույգերը կարևորում են կնոջ օրգազմ ապրելու հանգամանքը և դրա բացակայությունը խիստ ծանր են տանում, ուստի և կեղծված հեշտանքի երևույթը մեծ տարածում ունեցող խնդիր է բժիշկ-սեքսոլոգի կլինիկական պրակտիկայում:

Հետաքրքիր է, որ այս կապակցությամբ օգնության դիմող զույգի նախաձեռնությունը հաճախ պատկանում է տղամարդուն: Եթե դիմողը կինն է, ապա նա հաճախ դիմում է առանց իր տղամարդու իմացության, թաքուն։

Կարդալ ավելին

Վերջերս հեռուստացույցով մի հետաքրքիր հաղորդում էի դիտում, չեմ հիշում եվրոպական որ երկրում էր նկարահանած, մի լրագրող հարցում էր կատարում փողոցում քայլող պատահական տղամարդ անցորդներին, թե ինչպես են նրանք վերաբերվում կնոջ օրգազմի հիմնախնդրին։ «Ներեցեք, ի՞նչ եք կարծում, կանայք կեղծու՞մ են իրենց օրգազմը,- հարցնում էր լրագրողը տղամարդ անցորդներին: -Իհարկե, շատ կանայք են խաբում և սեռապես անբավարարված են,- անմիջապես պատասխանում էր տղամարդը: -Իսկ Ձե՞րը, Ձեր կինն էլ է կեղծո՞ւմ»: Այս հարցին հետևում էր լարված լռություն, որին հաջորդում էր տղամարդու վստահ պատասխանը. «Իմը՝ ո՛չ, իմը չի կեղծում: -Ո՞չ, -նորից էր հարցնում լրագրողը,- Իհարկե, ոչ- համոզված պատասխանում էր տղամարդը»:

Թե ինչպիսի պատկեր է տիրում այս հարցի շուրջ Հայաստանում, դժվար է ասել, քանի որ չկան համապատասխան վիճակագրական հետազոտություններ։ Արդյո՞ք հայ կանայք նույնպես կեղծում են իրենց օրգազմը և ինչքա՞ն համատարած է այս երևույթը։ Համենայն դեպս մեր կլինիկական փորձը վկայում է, որ նմանատիպ կանայք քիչ չեն։ Օրգազմ չապրելու և այն կեղծելու խնդրով ամուսիններից թաքուն մեր կլինիկա դիմող կանանց թիվը վերջին 5 տարիների ընթացքում աճել է, միգուցե կանանց ֆինանսական անկախության ձեռք բերման շնորհիվ:

Ինչո՞ւ է տղամարդկանց համար այդքան կարևոր իրենց կանանց օրգազմը և ինչո՞ւ են նրանք համոզված, որ իրենց կինը անպայման հասնում է օրգազմի։ Ինչո՞վ է պայմանավորված լռությունը, որը հաջորդում է անձամբ իրենց սեռական կյանքին վերաբերող հարցադրմանը։ Ենթադրենք` վերոնշյալ տղամարդը սեռային կապեր էր ունեցել մի քանի կանանց հետ և լռության այդ մի քանի րոպեները հարկավոր էին, որպեսզի նա մտովի վերհիշեր այդ կանանց հետ իր փորձը: Բայց միևնույն հարցին երկրորդ, երրորդ տղամարդը նույնպես պատասխանում էին հապաղումով: Ի՞նչն է հապաղման այդ պատճառը, ու ի՞նչ են նշանակում այդ կրկնվող «ոչ»-երը: Գրեթե բոլոր տղամարդիկ համոզված էին` կանանց հիմնական մասը ձևացնում է, բայց ոչ իրենցը: Ամեն անգամ լռության միևնույն դադարը, երբ հնչում էր «իսկ ձե՞րը» հարցը:

Երկար մտորելով այս հարցի շուրջ, ահա այսպիսի միտք ի հայտ եկավ` իրենց անգիտության խոստովանումը կնշանակեր բացահայտել և ընդունել, որ իրենք բացարձակ իշխանություն չունեն ինտիմ հարաբերություններում և ոչ միայն՝ ինտիմ։ Մասկուլինային շեշտվածությամբ հասարակություններում սա տղամարդու համար խայտառակ պարտություն է, քանի որ կնոջ նկատմամբ իշխանություն չունենալու փաստը նշանակում է` հարվածի և կասկածի տակ առնել իր առնականությունը՝ տղամարդ լինելը:

Պետք է ասել, որ կանայք շատ հաճախ չունեն օրգազմի պահանջ, դա նախ և առաջ հենց իրեն` տղամարդուն է անհրաժեշտ:- Մեր այցելուներից հաճախ ենք լսում, որ տղամարդը ընկած է իրենց հեշտանքի հետևից, – նա անընդհատ հարցնում է` «Հը՞, ո՞նց էր, վերջացրի՞ր, քանի՞ անգամ վերջացրիր, դուր եկա՞վ քեզ»: Կանանցից շատերը անհարմար են զգում պատասխանելու` «Օրգազմն ինձ հարկավոր չէ, ինձ ուղղակի պետք է քեզ հետ լինել, զգալ, որ դու սիրում ես ինձ»: Փոխարենը, ցածր ձայնով կմկմում են` «այո, վերջացրի» և որպեսզի շատ չխորանան ստի մեջ և երկխոսությանը դադար տան, համեստորեն ամաչելու են տալիս…

Ի՞նչ է նշանակում, ուրեմն, օրգազմի կեղծումը հանուն տղամարդու, եթե կինը չունի դրա կարիքը։ Արդյոք դա կնոջ կողմից բեմադրված խաղ չէ՞ ընդամենը, որով նա իրավիճակի վերահսկողությունն առնում է իր ձեռքի տակ և օգտվելով տղամարդու անինքնավստահությունից՝ տնօրինում նրան տղամարդ դարձնելու կամ ոչնչացնելու գործընթացը։ Հեշտանքի ձևացումով՝ կինն այն համոզվածությանը կարող է գալ, իբր թե ինքը տիրապետում է իրավիճակին. նա կարող է «հեշտանքի պարտականության» կատարմամբ հաճույք շնորհել տղամարդուն, կարող է նաև հեշտանքի բացակայությամբ ապստամբել նրա դեմ, պատժել նրան: Ի՞նչ է ստացվում՝ տղամարդուն թվում է, թե նա իրավիճակի տերն է, ու դա այդպես չէ, քանի որ նա խաբված է։ Կնոջը թվում է, թե նա վերահսկում է տղամարդուն, ու դա այդպես չէ, քանի որ նրա գործիքը սուտն է։

Հայտնի է, որ ցանկացած հարաբերության մեջ իշխանության տնօրինումը և իրավիճակի վերահսկողության պահպանումը կողմերի կարևոր պահանջներից են։ Միջանձնային շատ վեճեր, արտաքնապես ծավալվելով ամենաչնչին մանրուքների շուրջ, խորքում շատ հաճախ ունեն հենց այս պահանջմունքի ոչ բավարարված լինելը, որն էլ տեղափոխվում է ինտիմ կյանք և դառնում սեռական կեղծիքի հիմք։ Ուրեմն ի՞նչ է պետք կեղծիքից խուսափելու համար, եթե ոչ զույգի ներսում իշխանության պայքարից հրաժարումը, վերահսկողության անդադար մոլուցքից ձերբազատումը՝ միմյանց անվերապահորեն վստահելու և փոխհամագործակցության հաստատուն կամքի հաստատմամբ։ Մի՞թե սա չէ խորքային մտերմության գաղափարը, ապահովության զգացումի և անձնային աճի անխոչընդոտ ընթացքի երաշխիքը։

Չտրվելով հեշտանքի ֆետիշացման վտանգավոր միտմանը, նշեմ, որ կնոջ հեշտանքն այնուամենայնիվ կարևոր սեքսուալ դրսևորում է, որից բարձրանում է նրա սեռական կյանքի և կյանքի որակը՝ ընդհանուր առմամբ։ Օրգազմի բացակայությունը մեծ մաս դեպքերում համարվում է սեքսոլոգիական խանգարում, որից իջնում է ինքնագնահատականը, սեփական լիարժեքության զգացումը։ Կինը հաճախ իրեն մեղավոր է համարում օրգազմ չապրելու խնդրում, սակայն դա այդպես չէ։ Կան բազմաթիվ պատճառներ, որոնք պայմանավորում են այս խնդրի առաջացումը։ Կեղծված օրգազմը /իմիտացիան/ կնոջ, ինչպես նաև տղամարդու մոտ սեռական անլիարժեքության առաջացման լուրջ պատճառ է և կարող է բերել զույգի հարաբերությունների ապակայունացման և լարվածության: Պրոֆեսիոնալ բժիշկ-սեքսոլոգի աջակցությամբ կարելի է այս խնդրին մեկընդմիշտ լուծում տալ։

Փակել

Կնոջ էրոգեն գոտիները

Շատ մասնագետներ պնդում են, որ կա կանացի օրգազմի երեք տեսակ` հեշտոցային, ծլիկային և խառը: Կնոջ սեռական հաճույքի այսպիսի մեխանիկական դասակարգումը այն աստիճանի պարզունակ է դարձնում կանացի սեքսուալությունը, որ կարող է լուրջ սեռական խանգարումների հիմք հանդիսանալ:

Հայտնի է, որ սեռական օրգանների ռիթմիկ և երկարատև գրգռումը ի վիճակի է գրգռում առաջացնելու տղամարդկանց մոտ, ինչը չի կարելի ասել կանանց համար: Կնոջ գրգռման համար բացի վերոնշյալ գրգռումից, հարկ է նշել շատ կարևոր մի քանի պայմաններ ևս` ներքին հոգեբանական տրամադրվածությունը, սեռական զուգընկերոջ հանդեպ բարյացակամ և էրոտիկ վերաբերմունքը, առանց որոնց ինչ աստիճանի ինտենսիվ և երկարատև էլ լինի սեռական գրգռումը` հեշտոցի խոնավացում և սեռական գրգռման զգացողություն կնոջ մոտ ի վիճակի չէ առաջանալու: Այնպես որ, պետք չէ գրգռել կանանց երկարատև հոգնացուցիչ մեխանիկական գրգռումներով, նա միևնույնն է չի գրգռվի, եթե էրոտիկ չի տրամադրված և զուգընկերն ազդում է նյարդերի վրա` իր համառ փորձերով:

© 2017 | ՆարինԷ Ներսիսյան | Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են |

Besucherzahler
счетчик посещений